Հայազգի Տանկային Գեներալ,  Ստալինգրադի Հերոս

Բորիս Դավթի Սուպյանը մահացել է 1967 թվականի նոյեմբերի 18-ին Կազանում՝ կյանքի 63-րդ տարում, թողնելով հետևում խորհրդային տանկային զորքերի անմար ժառանգություն՝ որպես գեներալ-մայոր (1945), ԽՄԿԿ անդամ (1928), Ստալինգրադի ճակատամարտի մասնակից, Կարմիր դրոշի երեք, Կուտուզովի II աստիճանի երկու շքանշանների ասպետ։

Ծնվել է 1904 թվականի հուլիսի 10-ին Բոգոլշեսկոյե ավանում (այժմ՝ Բելառուսի Վիտեբսկի մարզ)։ 1930–1932 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Գերցենի անվան մանկավարժական ինստիտուտում, 1946 թվականին ավարտել զրահատանկային ակադեմիայի դասընթացները։ 1939–1940 թվականներին՝ Խորհրդա-ֆիննական պատերազմի մասնակից, 1941-ից՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ճակատներում՝ Բերդիչև, Նովոգրադ-Վոլինսկի, Կորոստեն, Ստալինգրադ, Բելգորոդ-Խարկով, Կորսուն-Շեվչենկովսկի, Յասսի-Քիշնև, Ռումինիա, Հունգարիա, Չեխոսլովակիա, Մանջուրիա։ 

Պատերազմից հետո՝ Կազանի անասնաբուժական ինստիտուտի զինվորական ամբիոնի վարիչ, 1956 թվականին զորացրվել։ 

Բորիս Սուպյանը մնաց Վիտեբսկից Ստալինգրադ և Մանջուրիա տանող տանկային կամուրջը՝ իր հրամանատարությամբ, քաջությամբ և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին հայկական արյան և խորհրդային զենքի հզորությամբ։

—

### Русский
Армянин-генерал танковых войск, герой Сталинграда

Борис Давыдович Супян скончался 18 ноября 1967 года в Казани на 64-м году жизни, оставив немеркнущее наследие советских танковых войск как генерал-майор (1945), член ВКП(б) (1928), участник Сталинградской битвы, кавалер трёх орденов Красного Знамени и двух орденов Кутузова II степени. Родился 10 июля 1904 года в местечке Богольшеское (ныне Витебская область Беларуси). В 1930–1932 учился в Ленинградском педагогическом институте им. Герцена, в 1946 окончил курсы при Военной академии бронетанковых войск. В 1939–1940 участвовал в советско-финской войне, с 1941 — на фронтах Великой Отечественной: Бердичев, Новоград-Волынский, Коростень, Сталинград, Белгород-Харьков, Корсунь-Шевченковский, Яссы-Кишинёв, Румыния, Венгрия, Чехословакия, Маньчжурия.

После войны — начальник военной кафедры Казанского ветеринарного института, уволен в запас в 1956 году.

Борис Супян остался танковым мостом от Витебска до Сталинграда и Маньчжурии — своим командованием, храбростью и безграничной преданностью, вдохновляя поколения силой армянской крови и советского оружия.

—

### English
Armenian General of Tank Forces, Hero of Stalingrad

Boris Davydovich Supyan passed away on November 18, 1967, in Kazan at the age of 63, leaving an undying legacy of Soviet tank forces as Major General (1945), VKP(b) member (1928), participant of the Battle of Stalingrad, holder of three Orders of the Red Banner and two Orders of Kutuzov II degree. Born on July 10, 1904, in Bogolsheskoye (now Vitebsk Region, Belarus). Studied at Leningrad Herzen Pedagogical Institute (1930–1932), graduated from advanced courses at the Armored Forces Military Academy (1946). Participated in the Soviet-Finnish War (1939–1940), from 1941 — on the fronts of the Great Patriotic War: Berdichev, Novograd-Volynsky, Korosten, Stalingrad, Belgorod-Kharkov, Korsun-Shevchenkovsky, Iasi-Kishinev, Romania, Hungary, Czechoslovakia, Manchuria.

After the war — head of the military department at Kazan Veterinary Institute, retired in 1956.

Boris Supyan remained the tank bridge from Vitebsk to Stalingrad and Manchuria — with his command, courage, and boundless dedication, inspiring generations with the power of Armenian blood and Soviet steel.

—