հայ քանդակագործության վարպետ Սանկտ Պետերբուրգում

Լևոն Համբարձումի Բեյբությանը ծնվել է 1954 թվականի հունվարի 5-ին Էջմիածնի շրջանում՝ հայ քանդակագործ, ով իր ստեղծագործական կյանքի մեծ մասն անցկացրել է Սանկտ Պետերբուրգում՝ դառնալով ռուս-հայկական քանդակագործության կարևոր դեմքերից մեկը։

1973 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1973–1974 թվականներին սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում, 1974–1977 թվականներին եղել է Ղուկաս Չուբարյանի աշակերտը։ 1977 թվականից ապրում և ստեղծագործում է Սանկտ Պետերբուրգում։ 1985 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի Մուխինայի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական բարձրագույն ակադեմիայի քանդակագործության ֆակուլտետը՝ Վ. Ռիբալկոյի դասարանում։ 1987 թվականից հրավիրյալ դասախոս է, 2000 թվականից՝ քանդակագործության ամբիոնի դոցենտ։ 1985 թվականից ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ է։

Նրա աշխատանքները գտնվում են Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության ցուցահանդեսային ֆոնդում, Սանկտ Պետերբուրգի պատմության պետական թանգարանում, ՌԽՖՍՀ ֆոնդերում, ինչպես նաև Ռուսաստանի, Դանիայի, Ֆինլանդիայի, Շվեյցարիայի մասնավոր հավաքածուներում։

Հիշարժան աշխատանքներից են՝ 
– «Տղան կատվի հետ» (1987, գրանիտ, Վիբորգ), 
– «Սպիտակ» (1988, մարմար, նվիրված 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի զոհերին, Սուրբ Հարություն եկեղեցու դիմաց), 
– Ցիոլկովսկու հուշարձան (2005, գրանիտ, Սանկտ Պետերբուրգ), 
– «Հուշարձան զինվորին» (2005, բրոնզ, Լենինգրադի մարզ), 
– Վախթանգի հուշարձան (2009, բրոնզ, Սուրբ Հարություն եկեղեցու հայկական գերեզմանատուն), 
– Օրբելու հուշարձան (2010, բրոնզ, գրանիտ, Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարան), 
– Կոմիտասի հուշարձան (2015, Սանկտ Պետերբուրգ)։ 

1983 թվականից մասնակցում է քաղաքային, միջազգային ցուցահանդեսների և սիմպոզիումների։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Սանկտ Պետերբուրգում, Կազինոյում, Կոնտիում, Մոսկվայում և այլուր։

Պարգևատրվել է Պանֆիլովյան մրցանակով (1981), ՌԽՖՍՀ սիմպոզիումի 2-րդ մրցանակով (1988), միջազգային սիմպոզիումների դիպլոմներով (1998, Ֆինլանդիա), Երևանի քաղաքապետի ոսկե մեդալով (2016) և այլն։

Լևոն Բեյբությանը մնաց Էջմիածնից Սանկտ Պետերբուրգ տանող քանդակագործության կամուրջը՝ իր հուշարձաններով, մասնավորապես հայկական թեմատիկայով աշխատանքներով և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին հայկական արվեստի խորքերով և հավերժականությամբ։



**Русский** 

мастер армянской скульптуры в Санкт-Петербурге
Левон Бейбутян  родился 5 января 1954 года в районе Эчмиадзина — армянский скульптор, большую часть творческой жизни проведший в Санкт-Петербурге, ставший одной из ключевых фигур русско-армянской скульптуры.

В 1973 окончил Ереванское художественное училище. В 1973–1974 учился в Ереванском педагогическом институте им. Хачатура Абовяна, в 1974–1977 был учеником Гукаса Чубаряна. С 1977 живёт и творит в Санкт-Петербурге. В 1985 окончил факультет скульптуры Высшей художественно-промышленной академии им. Мухиной (класс В. Рыбалко). С 1987 приглашённый преподаватель, с 2000 — доцент кафедры скульптуры. С 1985 — член Союза художников СССР.

Его работы находятся в выставочном фонде Союза художников Санкт-Петербурга, Государственном музее истории Санкт-Петербурга, фондах РСФСР, а также в частных коллекциях России, Дании, Финляндии, Швейцарии.

Значимые работы: 
– «Мальчик с кошкой» (1987, гранит, Выборг), 
– «Белый» (1988, мрамор, посвящён жертвам Спитакского землетрясения 1988, перед церковью Воскресения Христова), 
– Памятник Циолковскому (2005, гранит, Санкт-Петербург), 
– «Памятник воину» (2005, бронза, Приозерский район Ленинградской области), 
– Памятник Вахтангу (2009, бронза, армянское кладбище церкви Воскресения), 
– Памятник Орбели (2010, бронза, гранит, СПбГУ), 
– Памятник Комитасу (2015, Санкт-Петербург).

С 1983 участвует в городских, международных выставках и симпозиумах. Провёл персональные выставки в Санкт-Петербурге, Казино, Конти, Москве и др.

Награждён Памфиловской премией (1981), 2-й премией РСФСР симпозиума (1988), дипломами международных симпозиумов (1998, Финляндия), золотой медалью мэра Еревана (2016) и др.

Левон Бейбутян остался мостом скульптуры от Эчмиадзина до Санкт-Петербурга — своими памятниками, в том числе армянской тематики, и безграничной преданностью, вдохновляя поколения глубинами армянского искусства и вечностью.

**English** 

Master of Armenian Sculpture in Saint Petersburg
Levon Beybutyan  was born on January 5, 1954, in the Echmiadzin region — Armenian sculptor who spent most of his creative life in Saint Petersburg, becoming one of the key figures in Russian-Armenian sculpture.

In 1973 graduated from Yerevan Art College. In 1973–1974 studied at the Khachatur Abovyan Pedagogical Institute in Yerevan, in 1974–1977 was a student of Gukas Chubaryan. Since 1977 lives and works in Saint Petersburg. In 1985 graduated from the Sculpture Faculty of the Mukhina Higher Art and Industrial Academy (class of V. Rybalko). Since 1987 invited lecturer, since 2000 — associate professor of the Sculpture Department. Since 1985 member of the USSR Artists’ Union.

His works are held in the exhibition fund of the Saint Petersburg Artists’ Union, the State Museum of History of Saint Petersburg, RSFSR funds, as well as private collections in Russia, Denmark, Finland, Switzerland.

Notable works: 
– “Boy with a Cat” (1987, granite, Vyborg), 
– “White” (1988, marble, dedicated to the victims of the 1988 Spitak earthquake, in front of the Church of the Resurrection), 
– Monument to Tsiolkovsky (2005, granite, Saint Petersburg), 
– “Monument to the Soldier” (2005, bronze, Priozersky District, Leningrad Region), 
– Monument to Vakhtang (2009, bronze, Armenian cemetery of the Church of the Resurrection), 
– Monument to Orbeli (2010, bronze, granite, Saint Petersburg State University), 
– Monument to Komitas (2015, Saint Petersburg).

Since 1983 participates in city, international exhibitions and symposia. Held personal exhibitions in Saint Petersburg, Casino, Conti, Moscow, etc.

Awarded the Panfilov Prize (1981), 2nd prize of the RSFSR symposium (1988), diplomas of international symposia (1998, Finland), gold medal of the Mayor of Yerevan (2016), etc.

Levon Beybutyan remained the sculpture bridge from Echmiadzin to Saint Petersburg — with his monuments, especially those of Armenian themes, and boundless dedication, inspiring generations with the depths of Armenian art and eternity.