Աշտարակ քաղաքը համարում էր «Հայաստանի սիրտը» և հպարտությամբ իրեն անվանում է «Գևորգ աշտարակցի»։

1998 թվականի հունիսի 11-ին Երեւանում մահացավ գրող, բանաստեղծ, թարգմանիչ Գեւորգ Էմինը։

Ուսանողական տարիներին նրան բախտ է վիճակվել շփվել իր կուռքի՝ Եղիշե Չարենցի հետ, նրանից պոեզիայի մի քանի դասեր ստանալ։
Բանաստեղծն իր ստեղծագործության մեջ անդրադառնում է Հայաստանի ողբերգական անցյալին, աշխարհի ու արվեստի ճակատագրին. խոսում է հայ փախստականների, ավերածությունների, սովի, հայ ժողովրդի ցեղասպանության մասին նախահեղափոխական տարիներին։
Նա թաղվել է Աշտարակի հայրենի Կարմրավոր եկեղեցում։
Իր «Իմ կյանքը» ինքնակենսագրականում նա գրել է, որ Աշտարակ քաղաքը համարում է «Հայաստանի սիրտը» և հպարտությամբ իրեն անվանում է «Գևորգ աշտարակցի»։

11 июня 1998 в Ереване- скончался Геворг Эмин- писатель, поэт, переводчик.
В студенческие годы ему посчастливилось общаться со своим кумиром Егише Чаренцем и получить от него несколько уроков поэзии.
В своём творчестве поэт обращается к трагическому прошлому Армении, судьбам мира и искусства; говорит об армянских беженцах, разрухе, голоде, геноциде армянского народа в дореволюционные годы.
Похоронен у церкви Кармравор на родине в Аштараке.
В своей автобиографии «Моя жизнь» он писал, что считает город Аштарак «сердцем Армении» и с гордостью называл себя «Геворг из Аштарака».

On June 11, 1998, Gevorg Emin, writer, poet, translator, died in Yerevan.
During his student years, he was lucky enough to communicate with his idol Yeghishe Charents and receive several poetry lessons from him.
In his work, the poet turns to the tragic past of Armenia, the fate of the world and art; talks about Armenian refugees, devastation, famine, genocide of the Armenian people in the pre-revolutionary years.
He was buried at the Karmravor Church in his homeland in Ashtarak.
In his autobiography “My Life,” he wrote that he considered the city of Ashtarak “the heart of Armenia” and proudly called himself “Gevorg from Ashtarak.”