Հարավային Կովկասի լեռների բնակիչները նրան սուրբ են հռչակել՝ անվանելով «մեր սուրբ տղան»

1993 թվականի հունիսի 12-ին Մարզիլի գյուղի մոտ մահացել է Մոնթե Չարլզի Մելքոնյանը

Սարո անունով կռվել է իրանական Քրդստանում, որպես «Աբու Սինդի»-ն՝ Բեյրութում, եղել է ռումբերի տակ Յասեր Արաֆաթի կողքին, նստել է մենախցում։ Փարիզի արվարձանում գտնվող բանտում։
Այնուհետև Թիմոթի Շոն Մաքքորմիկ անունով. նա փողոցներում հավաքում է գազավորված ըմպելիքի շշեր Հարավսլավիայում ի պաշտպանություն Սլոբոդան Միլոշևիչի ցույցից հետո, որը գնացել էր խելագարության ճանապարհով։
Եվ վերջապես, Ավո հրամանատար իր ճանապարհն ավարտեց՝ Արցախի հերոսական լեռներում, զոհվեց լքված գյուղում՝ դուրս գալով թշնամու տանկի դիմաց , որը նա շփոթեց իր տանկի հետ։
Նա վարել է ասկետիկ կյանք, ապրել բազմաթիվ երկրներում, տասնյակ անուններով, տասնյակ կեղծ անձնագրերով։ Նա իր կյանքի կեսն անցկացրեց փախստականներով բնակեցված ձամբարներում, կուսակցական հենակետերում, գաղտնի ապաստարաններում, մեկուսարաններում և բանտերում, հեռավոր խրամատներում:
Նա հրաժարվեց իր կրթությունը շարունակել Օքսֆորդում՝և պատերազմեց  Իրանում աջակցոլելով քրդերին , պատերազմից տուժած Լիբանանում հեղափոխության ժամանակ իր հայրենակիցների պաշտպանության համար պայքարելու համար:
ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի պաշտոնյաները նրան համարել են ազգային անվտանգության սպառնալիք։

12 июня 1993 года у села Марзили- погиб Монте Чарльзович Мелконян- Под именем Саро, воевал в иранском Курдистане, как  «Абу Синди» – в Бейруте,был под бомбами  рядом с Ясиром Арафатом,, сидел в камере-одиночке тюрьмы в пригороде Парижа.
Затем  под именем Тимоти Шон Мак-Кормик: он собирает на улицах бутылки из-под газированной воды после митинга в поддержку Слободана Милошевича в ставшей на путь безумства Югославии.
И, наконец,закончил свой путь как  командир Аво – в героических горах Арцаха- погиб  в покинутой деревушке, выйдя на встречу вражескому танку который он принял за свой.
Вел подвижническую жизнь, жил во многих странах, под десятками имен, с десятками фальшивых паспортов. Полжизни он провел в населенных беженцами закутках, партизанских базах, тайных убежищах, изоляторах и тюрьмах, в далеких окопах.
Некогда был студентом археологического факультета, владел множеством языков, который отказался продолжить образование в Оксфорде ради борьбы в защиту своих соотечественников во время революции в Иране и в раздробленном войной Ливане.
Сотрудники госдепартамента США считали его угрозой национальной безопасности. Жители гор Южного Кавказа провозгласили его святым, называя «наш святой парень»

ՉիOn June 12, 1993, near the village of Marzili, Monte Charlesovich Melkonyan died. Under the name Saro, he fought in Iranian Kurdistan, as “Abu Sindi” – in Beirut, was under bombs next to Yasser Arafat, sat in a solitary cell in a prison in the suburbs of Paris.
Then under the name Timothy Sean McCormick: he collects soda bottles on the streets after a rally in support of Slobodan Milosevic in Yugoslavia, which has gone on the path to madness.
And finally, he ended his journey as the commander of Avo – in the heroic mountains of Artsakh – he died in an abandoned village, going out to meet an enemy tank which he mistook for his own.
He led an ascetic life, lived in many countries, under dozens of names, with dozens of false passports. He spent half his life in nooks inhabited by refugees, partisan bases, secret shelters, isolation wards and prisons, in distant trenches.
He was once a multilingual archeology student who refused to continue his education at Oxford in order to fight in defense of his compatriots during the revolution in Iran and in war-torn Lebanon.
US State Department officials considered him a threat to national security. Residents of the South Caucasus mountains proclaimed him a saint, calling him “our holy guy”