Լեգենդ՝ Քաջության և Հերոսության Խորհրդանիշ

19 մայիսի, 1953 թ., Կիրովականում ծնվել է Շավարշ Վլադիմիրի Կարապետյանը՝ լեգենդար մարզիկ, աշխարհի 11-ակի ռեկորդակիր, Եվրոպայի 13-ակի չեմպիոն, ԽՍՀՄ գավաթի 15-ակի դափնեկիր և ԽՍՀՄ 7-ակի չեմպիոն ստորջրյա սպորտում:

Նա ոչ միայն մարզական նվաճումներով է հայտնի, այլև բազմաթիվ կյանքեր փրկելու իր հերոսական արարքներով: 
1974 թվականի հունվարի 8-ին Շավարշ Կարապետյանը ավտոբուսով վերադառնում էր Ծաղկաձորի մարզաբազայից Երևան: Ավտոբուսում, որտեղ գտնվում էին ավելի քան 30 ուղևորներ, վարորդը նկատեց շարժիչի խնդիր, կանգնեցրեց ավտոբուսը և դուրս եկավ: Հանկարծ ավտոբուսը սկսեց անկառավարելիորեն սահել դեպի անդունդ: Շավարշը, նստած լինելով վարորդի խցիկին ամենամոտ, առաջինը նկատեց վտանգը: Նա արմունկով կոտրեց խցիկը բաժանող ապակին, հասավ ղեկին և ավտոբուսը կտրուկ ուղղեց դեպի լեռը՝ կանխելով ողբերգությունը: Հարցին, թե ինչպես դա նրան հաջողվեց, Շավարշը պատասխանեց. «Պարզապես ես ամենամոտն էի»:
1976 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Շավարշը, եղբոր և մարզչի հետ առանային վազքի ժամանակ, հայտնվեց Երևանի ջրամբարում տրոլեյբուսի ընկնելու վայրում: Առանց վարանելու՝ նա սկսեց փրկել մարդկանց: 10 մետր խորության վրա, զրոյական տեսանելիության պայմաններում, Շավարշը ոտքերով կոտրեց տրոլեյբուսի հետևի ապակին և 92 ուղևորներից 46-ին դուրս բերեց: Նրանցից 20-ին հաջողվեց վերակենդանացնել: Փրկարարական աշխատանքների ընթացքում նրա մարմինը պատռվեց կոտրված ապակու բեկորներից: Շավարշը մի անգամ դուրս բերեց ոչ թե մարդ, այլ տրոլեյբուսի նստարանի բարձ, ինչը հետագայում նրան տանջում էր երազներում, քանի որ նա կարող էր փրկել ևս մեկ կյանք: Այս միջադեպից հետո նա ծանր հիվանդացավ թոքաբորբով, որը բարդացավ սեպսիսով: Նա 45 օր անցկացրեց հիվանդանոցում՝ 40°C ջերմությամբ, իսկ թոքերում առաջացած սպիները դժվարացնում էին խորը շնչառությունը՝ առաջացնելով ցավ և խեղդող հարվահազ:
1985 թվականի փետրվարի 15-ին Շավարշը ևս մեկ անգամ ապացուցեց իր քաջությունը՝ մասնակցելով Երևանի Ծիծեռնակաբերդի բարձունքում գտնվող Մարզահամերգային համալիրում բռնկված հրդեհի ժամանակ մարդկանց փրկությանը: Նա առաջիններից էր, որ հայտնվեց դեպքի վայրում և օգնեց հրշեջներին: Փրկարարական աշխատանքների ընթացքում նա ստացավ վնասվածքներ և այրվածքներ:

Легенда: Символ Мужества и Героизма
19 мая 1953 года в Кировакане родился Шаварш Владимирович Карапетян — легендарный спортсмен, 11-кратный рекордсмен мира, 13-кратный чемпион Европы, 15-кратный обладатель Кубка СССР и 7-кратный чемпион СССР по подводному плаванию. Его слава выходит далеко за пределы спорта благодаря неоднократным героическим спасениям людей в катастрофах. 
8 января 1974 года Шаварш Карапетян возвращался на автобусе со спортивной базы в Цахкадзоре в Ереван. В автобусе находилось более 30 пассажиров, включая спортсменов. На крутом подъёме водитель заметил неисправность двигателя, остановил автобус и вышел. Внезапно неуправляемый автобус начал скатываться вниз. Шаварш, сидевший ближе всех к кабине водителя, первым заметил опасность. Локтем разбив стеклянную перегородку, он дотянулся до руля и резко направил автобус к горе, предотвратив падение в пропасть. На вопрос, как ему это удалось, Шаварш ответил: «Просто я был ближе всех». 
16 сентября 1976 года Шаварш с братом и тренером совершал утреннюю пробежку, когда оказался на месте падения троллейбуса в Ереванское водохранилище. Не раздумывая, он бросился спасать людей. На глубине 10 метров при нулевой видимости Шаварш ногами разбил заднее окно троллейбуса и вытащил 46 из 92 пассажиров, 20 из которых удалось реанимировать. Во время одного из погружений он вытащил не человека, а подушку от сиденья троллейбуса. Позже он признавался, что эта подушка снилась ему по ночам, так как он мог спасти ещё одну жизнь. Его тело было покрыто порезами от разбитого стекла. После спасательной операции Шаварш тяжело заболел пневмонией, осложнённой сепсисом. С температурой 40°C он провёл в больнице 45 дней. Воспаление в лёгких привело к образованию спаек, из-за которых каждый глубокий вдох вызывал боль и удушающий кашель. 
15 февраля 1985 года Шаварш вновь проявил героизм, участвуя в спасении людей во время пожара в Спортивно-концертном комплексе на холме Цицернакаберд в Ереване. Будучи одним из первых на месте, он помогал пожарным, получив травмы и ожоги в ходе операции. 

Legend: A Symbol of Courage and Heroism
On May 19, 1953, in Kirovakan, Shavarsh Vladimirovich Karapetyan was born — a legendary athlete, 11-time world record holder, 13-time European champion, 15-time USSR Cup winner, and 7-time USSR champion in underwater sports. Renowned not only for his athletic achievements, he repeatedly risked his life to save others during disasters. 
On January 8, 1974, Shavarsh Karapetyan was traveling by bus from the Tsaghkadzor sports base to Yerevan with over 30 passengers, including athletes. On a steep incline, the driver noticed engine trouble, stopped the bus, and stepped out. Suddenly, the uncontrolled bus began rolling downhill. Seated closest to the driver’s cabin, Shavarsh was the first to react. He smashed the glass partition with his elbow, reached the steering wheel, and sharply turned the bus toward the mountain, preventing it from plunging into a ravine. When asked how he managed it, Shavarsh replied, “I was simply the closest.” 
On September 16, 1976, during a morning run with his brother and coach, Shavarsh witnessed a trolleybus crash into the Yerevan Reservoir. Without hesitation, he began rescuing passengers. At a depth of 10 meters with zero visibility, he broke the trolleybus’s rear window with his feet and pulled out 46 of the 92 passengers, 20 of whom were revived. On one dive, he mistakenly retrieved a seat cushion instead of a person—a moment that haunted him, as he could have saved another life. His body was lacerated by glass shards. After the rescue, Shavarsh contracted severe pneumonia complicated by sepsis, spending 45 days in the hospital with a 40°C fever. Lung scarring made deep breathing painful, causing coughing fits. 
On February 15, 1985, Shavarsh once again proved his bravery during a fire at the Sports and Concert Complex on Tsitsernakaberd Hill in Yerevan. Among the first on the scene, he assisted firefighters, sustaining injuries and burns during the rescue efforts.