Գրականության անխոնջ ճամփորդը

1969 թվականի մայիսի 19, Մոնրեալում , Կանադա- մահացել է Արսեն Երկաթը (Շամլյան) հայ բանաստեղծ, արձակագիր,

Ծնվել է Թուրքիայի Ամասիա քաղաքում, նա իր մանկությունն անցկացրել է հայկական դպրոցի գրկում։ 1907-ին ճանապարհը նրան տարել է Եգիպտոս, ուր սովորել է Կահիրեի Գալստյան վարժարանում, ապա ֆրանսիական երկրորդական վարժարանում։ 1919-1921 թվականներին Սորբոնի համալսարանում խորացրել է գրական գիտելիքները։ 1966-ին հաստատվելով Մոնրեալում՝ նա մինչև կյանքի վերջը ստեղծագործել է հայ և ֆրանսիական մամուլի համար։ 
Գրական կյանքը սկսել է երիտասարդ տարիքից՝ տպագրելով բանաստեղծություններ։ Առաջին ժողովածուն՝ «Երգեցի» (1911, Կ. Պոլիս), բացել է նրա ստեղծագործական ճանապարհը։ Հետագայում լույս են տեսել «Երջանիկ ստվերներ», «Հնչյակներու գիրքը» (1913), «Հայրենիքի դափնիները» (1915, 1916), «Արևի և մահվան երգեր» (1922), «Աստվածներուն վերջալույսը» (1924), «Երազ ու վիշտ», «Սոնաթներ» (1945), «Հայրենական քերթվածներ» և այլ ժողովածուներ։ 1969-ին հրատարակվել է «Եգիպտանք» արձակ ժողովածուն, որտեղ ամփոփվել են ֆրանսերեն գրված և հայերեն թարգմանված էջեր։ 
1946-ին Արսեն Երկաթը այցելել է Հայաստան՝ մասնակցելու Գրողների համագումարին, կապվելով հայրենիքի հետ։ Նրա գործերը, լի քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ, մնում են հայ գրականության գանձեր։ 

19 мая 1969 года, в Монреале, Канада- скончался  Арсен Еркат (Шамлян), армянский поэт и прозаик, чья жизнь была путешествием по миру и литературе. Родился в городе Амасия (Турция), он получил начальное образование в местной армянской школе. В 1907 году отправился в Египет, где учился в Каирской школе Галстяна, затем в французской средней школе. В 1919–1921 годах слушал лекции по литературе в Сорбонне. В 1966 году обосновался в Монреале, где до конца жизни сотрудничал с армянскими и французскими изданиями, публикуя стихи и прозу. 
Литературный путь Арсен начал в юности, публикуя лирические стихи в периодике. Его первый сборник «Я пел» (1911, Константинополь) открыл череду ярких работ: «Счастливые тени», «Книга звучаний» (1913), «Лавры родины» (1915, 1916), «Песни солнца и смерти» (1922), «Закат богов» (1924), «Сон и скорбь», «Сонаты» (1945), «Родные стихи» и другие. В год смерти (1969) вышел сборник прозы «Египетские страницы», включивший переведённые с французского тексты. 
В 1946 году Арсен посетил Армению, участвуя во втором съезде писателей, укрепив связь с родиной. Его творчество, пронизанное лиризмом и патриотизмом, остаётся сокровищем армянской литературы. 

May 19, 1969, Montreal, Canada
Arsen Yerkat (Shamlian), an Armenian poet and prose writer, whose life was a vibrant odyssey through literature and cultures. Born in Amasia (Turkey), he received his early education at a local Armenian school. In 1907, he moved to Egypt, studying at the Galstyan School in Cairo and later at a French secondary school. From 1919 to 1921, he attended literature lectures at the Sorbonne. Settling in Montreal in 1966, he contributed poetry and prose to Armenian and French publications until his final days. 
Arsen entered the literary scene young, publishing lyrical poems in periodicals. His debut collection, I Sang (1911, Constantinople), marked the start of a prolific career. Subsequent works included Happy Shadows, The Book of Resonances (1913), Laurels of the Homeland (1915, 1916), Songs of Sun and Death (1922), The Twilight of the Gods (1924), Dream and Sorrow, Sonatas (1945), Native Poems, and more. In 1969, his prose collection Egyptian Pages, featuring texts translated from French, was published. 
In 1946, Arsen visited Armenia to attend the second Writers’ Congress, forging a deep connection with his homeland. His works, imbued with lyricism and patriotism, remain treasures of Armenian literature.