Կինոարվեստի Նորարարը, Ով Բացահայտել է Հայաստանի Հոգևոր Խորքերը

Հունիսի 15, 1970, Երևան: Այս օրը ծնվել է Լուսինե Գևորգյանը՝ հայ ռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ, ում ստեղծագործությունները նոր շունչ են հաղորդել հայկական կինոարվեստին:

Նրա ֆիլմերը, որոնք համատեղում են փորձարարական մոտեցումներն ու խորը փիլիսոփայական մտորումները, դարձել են հայ մշակույթի ժամանակակից դիմագծի անբաժան մասը:
Լուսինե Գևորգյանը մեծացել է Երևանի մշակութային միջավայրում, որտեղ կինոն և արվեստը ձևավորել են նրա ստեղծագործական աշխարհայացքը: Նա ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի կինոգիտության բաժինը՝ ներկայացնելով «Մշակույթը հայկական հեռուստատեսությունում» թեմայով դիպլոմային աշխատանք: Այս աշխատանքն արդեն ցույց էր տալիս նրա խոր հետաքրքրությունը հայ մշակույթի և մեդիայի փոխազդեցության նկատմամբ:
Իր կարիերան Լուսինե Գևորգյանը սկսել է 1995 թվականին՝ նկարահանելով «Լուսինը կորցրել է հիշողությունը» էքսպերիմենտալ ֆիլմը, որը ցուցադրվել է Երևանում՝ Փարիզի Ժորժ Պոմպիդու կենտրոնի վիդեո արվեստի հավաքածուի հետ միասին: 1996 թվականին նա նկարահանել է «Քաղաքը ներկված սև ու սպիտակ» ֆիլմը, իսկ 1998 թվականին՝ «Իդեա իքս»-ը: Նույն ժամանակահատվածում նա աշխատել է Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությունում՝ սկսելով իր հեղինակային «Հեփենինգ» հաղորդաշարը, որը հետագայում շարունակվել է ԱՐ հեռուստաընկերությունում: Նրա ստեղծագործությունները ներկայացվել են միջազգային հարթակներում, այդ թվում՝ Ղազախստանի «Եվրազիա» կինոփառատոնին և Գերմանիայի Օբերհաուզենի կինոփառատոնի կինոշուկային:
2000-ականներին Լուսինե Գևորգյանը նկարահանել է մի շարք նշանակալի վավերագրական ֆիլմեր, այդ թվում՝ «Փորձ»՝ հաշմանդամների խնդիրների մասին, «Այբուբեն», «Ազատ տեղաշարժի իրավունք» և «Հղիության արհեստական ընդհատում»: Նա նաև ստեղծել է «Անդերգրաունդ» երկմասանոց հեռուստաֆիլմը և հայ ստեղծագործողների մասին պատմող սյուժեներ Անդրկովկասյան «Խաչմերուկ» նախագծի համար: 2002-2004 թվականներին նա աշխատել է «Իդեա իքս» հաղորդաշարի վրա՝ բացահայտելով հայկական ճարտարապետության գաղտնագիտական շերտերը, և նկարահանել «Զվարթնոց» ֆիլմը: 2005 թվականին նա եղել է «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի մամլո խոսնակը և ղեկավարել է փառատոնի քարոզարշավը: Նրա «Լուսինը կորցրել է հիշողությունը» և «Իդեա Ֆիքս» ֆիլմերը ընդգրկվել են «ԿԻՆ» կինոփառատոնի հետահայաց ծրագրում:
2006-2010 թվականներին Լուսինե Գևորգյանը մասնակցել է միջազգային կինոծրագրերի, այդ թվում՝ Շվեյցարիայի «Ֆոկալ» կինոֆոնդի դասընթացներին («Չգիտեմ» նախագիծ) և Հարավային Կովկասի կինոգործիչների ասոցիացիայի դասընթացներին («Նոնա և ընկերներ»): Վերջինս 2009 թվականին Թբիլիսիի «Պրոմեթևս» կինոփառատոնի Փիթչ․Դոկ ֆորումում գրավել է երկրորդ տեղը, իսկ 2010 թվականին ընդգրկվել է «Ոսկե ծիրան»-ի «Ռեժիսորներ Առանց Սահմանների» ֆորումում: 2014 թվականին նա նկարահանել է «Իմ Աստծուն փնտրելիս» հեղինակային վավերագրական ֆիլմը, որը խորապես անդրադառնում է մարդկային հոգու որոնումներին: Նրա բոլոր ֆիլմերը հասանելի են YouTube-ում:
Լուսինե Գևորգյանի ստեղծագործությունները ոգեշնչում են իրենց նորարարությամբ և խորությամբ՝ դառնալով հայկական կինոարվեստի ժամանակակից դասականներ:

Новатор Кино, Раскрывший Духовные Глубины Армении
15 июня 1970 года, Ереван. В этот день родилась Лусине Геворкян — армянский режиссер, продюсер и сценарист, чьи работы вдохнули новую жизнь в армянское киноискусство. Ее фильмы, сочетающие экспериментальные подходы и глубокие философские размышления, стали неотъемлемой частью современного культурного облика Армении.
Лусине Геворкян выросла в культурной среде Еревана, где кино и искусство сформировали ее творческое мировоззрение. Она окончила киноотделение Ереванского художественно-театрального института, защитив дипломную работу на тему «Культура на армянском телевидении». Эта работа уже отражала ее глубокий интерес к взаимодействию армянской культуры и медиа.
Свою карьеру Лусине Геворкян начала в 1995 году с экспериментального фильма «Луна потеряла память», который был показан в Ереване вместе с коллекцией видеоарта Центра Жоржа Помпиду в Париже. В 1996 году она сняла фильм «Город, раскрашенный в черное и белое», а в 1998 году — «Идея икс». В тот же период она работала на Общественном телевидении Армении, где запустила авторскую программу «Хэппенинг», позже продолженную на телеканале АР. Ее работы были представлены на международных площадках, включая кинофестиваль «Евразия» в Алма-Ате (Казахстан) и киномаркет кинофестиваля в Оберхаузене (Германия).
В 2000-х годах Лусине Геворкян сняла ряд значимых документальных фильмов, включая «Эксперимент» о проблемах людей с инвалидностью, «Алфавит», «Право на свободное передвижение» и «Искусственное прерывание беременности». Она также создала двухсерийный телефильм «Андеграунд» и сюжеты о творческих личностях Армении для закавказского проекта «Перекресток». В 2002–2004 годах она работала над передачей «Идея икс», раскрывающей эзотерические аспекты армянской архитектуры, и сняла фильм «Звартноц». В 2005 году она была пресс-секретарем кинофестиваля «Золотой абрикос» и руководила его рекламной кампанией. Ее фильмы «Луна потеряла память» и «Идея Фикс» вошли в ретроспективную программу фестиваля «КИН».
В 2006–2010 годах Лусине Геворкян участвовала в международных кинопрограммах, включая курсы швейцарского кинофонда «Фокал» в Тбилиси (проект «Не знаю») и курсы Ассоциации кинематографистов Южного Кавказа (проект «Нона и друзья»). Последний в 2009 году занял второе место на форуме Pitch.Doc кинофестиваля «Прометей» в Тбилиси, а в 2010 году был включен в форум «Режиссеры без границ» на «Золотом абрикосе». В 2014 году она сняла авторский документальный фильм «В поисках моего Бога», глубоко исследующий духовные искания человека. Все ее фильмы доступны на YouTube.
Творчество Лусине Геворкян вдохновляет своей новаторской смелостью и глубиной, становясь современной классикой армянского кино.

The Innovator of Cinema Who Unveiled the Spiritual Depths of Armenia
June 15, 1970, Yerevan. On this day, Lusine Gevorgyan was born — an Armenian director, producer, and screenwriter whose works have breathed new life into Armenian cinema. Her films, blending experimental approaches with profound philosophical reflections, have become an integral part of Armenia’s contemporary cultural landscape.
Lusine Gevorgyan grew up in Yerevan’s vibrant cultural environment, where cinema and art shaped her creative vision. She graduated from the Film Studies Department of the Yerevan Art and Theatre Institute, presenting a thesis on “Culture on Armenian Television.” This work already showcased her deep interest in the interplay between Armenian culture and media.
Lusine Gevorgyan began her career in 1995 with the experimental film The Moon Has Lost Its Memory, screened in Yerevan alongside the video art collection of the Georges Pompidou Center in Paris. In 1996, she directed The City Painted in Black and White, followed by Idea X in 1998. During this period, she worked at Armenia’s Public Television, launching her original program Happening, which later continued on the AR channel. Her works were showcased internationally, including at the Eurasia Film Festival in Almaty, Kazakhstan, and the film market of the Oberhausen Film Festival in Germany.
In the 2000s, Lusine Gevorgyan directed several significant documentaries, including Experiment about the challenges faced by people with disabilities, Alphabet, The Right to Free Movement, and Artificial Termination of Pregnancy. She also created the two-part TV film Underground and produced segments about Armenian creatives for the Transcaucasian Crossroads project. Between 2002 and 2004, she worked on the Idea X program, exploring the esoteric layers of Armenian architecture, and directed the film Zvartnots. In 2005, she served as the press spokesperson for the Golden Apricot Film Festival and managed its promotional campaign. Her films The Moon Has Lost Its Memory and Idea Fix were included in the retrospective program of the KIN Film Festival.
From 2006 to 2010, Lusine Gevorgyan participated in international film programs, including workshops by the Swiss FOCAL film fund in Tbilisi (I Don’t Know project) and courses by the South Caucasus Filmmakers’ Association (Nona and Friends). The latter won second place at the Pitch.Doc Forum of the Prometheus Film Festival in Tbilisi in 2009 and was included in the Directors Without Borders Forum at Golden Apricot in 2010. In 2014, she directed the introspective documentary In Search of My God, delving into the human quest for spirituality. All her films are available on YouTube.
Lusine Gevorgyan’s work inspires with its innovative boldness and depth, cementing her place as a modern classic in Armenian cinema.