2020 թվականի հուլիսի 12-16-ը Հայաստանի Հանրապետության և Ադրբեջանի միջև Տավուշ-Թովուզ սահմանային գոտում տեղի ունեցան ռազմական բախումներ, որոնք սկսվեցին Ադրբեջանի կողմից կանխամտածված սադրանքով։

Այս բախումները, որոնք հայկական կողմի համար դարձան ինքնապաշտպանության գործողություններ, բացահայտեցին Ադրբեջանի ագրեսիվ ռազմաքաղաքական կուրսը, որը խախտել էր հրադադարի ռեժիմը և միջազգային պայմանավորվածությունները՝ սպառնալով տարածաշրջանի կայունությանը։ Ադրբեջանի ռազմական սադրանքները, ներառյալ քաղաքացիական ենթակառուցվածքների թիրախավորումը և կիբեռհարձակումները, ցույց տվեցին նրա ծավալապաշտական մտադրությունները և խաղաղ գործընթացին խոչընդոտելու մշտական ջանքերը։
**Նախապատմություն
Հայ-ադրբեջանական հակամարտությունը դարավոր պատմություն ունի, սակայն 2020 թվականի հուլիսի բախումները հստակորեն ցույց տվեցին Ադրբեջանի՝ խաղաղ կարգավորման նկատմամբ անտարբերությունն ու ռազմական գործողություններով իրավիճակը սրելու միտումը։ Ադրբեջանը, Թուրքիայի աջակցությամբ, հետևողականորեն խախտել է 1994 թվականի հրադադարի պայմանագիրը, ինչը հաստատվում է Տավուշի սահմանին նրա սադրիչ գործողություններով։ Ի տարբերություն Հայաստանի, որն ընդգծում է խաղաղ բանակցությունների և ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակներում կարգավորման կարևորությունը, Ադրբեջանը բազմիցս ցուցաբերել է ագրեսիվ կեցվածք՝ փորձելով ռազմական ճնշմամբ փոխել ստատուս-քվոն։
**Իրադարձությունների Ժամանակագրություն
Հուլիսի 12-ին Ադրբեջանի զինված ուժերը ՈՒԱԶ մակնիշի ավտոմեքենայով փորձել են ներթափանցել հայկական դիրքեր Տավուշ-Թովուզ հատվածում։ Հայաստանի զինված ուժերի նախազգուշական կրակից հետո ադրբեջանական զինվորները լքել են մեքենան և նահանջել։ Սակայն դրան հաջորդել է հրետանային հարձակում հայկական դիրքերի վրա, ինչը բացահայտ սադրանք էր։ Հայաստանի պաշտպանության նախարարությունը հայտնել է, որ հայկական կողմը կորուստներ չի կրել, մինչդեռ Ադրբեջանը, սեփական տվյալներով, ունեցել է զոհեր և վիրավորներ։
Հուլիսի 13-ին Ադրբեջանը կրկնել է հարձակման փորձերը՝ կիրառելով հրետանի և ծանր տեխնիկա։ Հայկական կողմը, ցուցաբերելով բարձր մարտունակություն, արդյունավետորեն չեզոքացրել է հակառակորդի գործողությունները։ Ադրբեջանը, խախտելով միջազգային մարդասիրական իրավունքը, հարվածներ է հասցրել Չինարի, Այգեպար և Մովսես գյուղերի քաղաքացիական ենթակառուցվածքներին, վնասելով բնակելի տներ և գազատար ցանցեր։ Հայաստանի ՊՆ-ն հաստատել է, որ հայկական ՀՕՊ-ը խոցել է ադրբեջանական «Elbit Hermes 900» ԱԹՍ-ը և կրակի կառավարման համակարգեր։
Հուլիսի 14-ին հայկական կողմը հայտնել է երկու զոհի մասին՝ մայոր Գարուշ Համբարձումյան և կապիտան Սոս Էլբակյան, ինչպես նաև երկու ժամկետային զինծառայողների՝ կրտսեր սերժանտներ Սմբատ Գաբրիելյանի և Գրիշա Մաթևոսյանի մահվան մասին։ Այս կորուստները ցավալի էին, սակայն հայկական կողմը, ի տարբերություն Ադրբեջանի, ցուցաբերել է թափանցիկություն՝ հրապարակելով զոհերի տվյալները։
Հուլիսի 16-ին Ադրբեջանը փորձել է դիվերսիոն ներթափանցում իրականացնել «Անվախ» դիրքի ուղղությամբ՝ 100 հատուկ նշանակության զինվորների մասնակցությամբ։ Հայկական կողմը, կիրառելով շրջանաձև պաշտպանություն, կասեցրել է այս փորձը։ Ադրբեջանը շարունակել է հրետակոծել հայկական գյուղերը, ինչը միջազգային հանրության կողմից դատապարտվել է որպես քաղաքացիական բնակչության դեմ ուղղված ագրեսիա։
Ադրբեջանի գործողությունները 2020 թվականի հուլիսին վկայում են նրա ռազմատենչ քաղաքականության և խաղաղ բանակցություններից խուսափելու միտումի մասին։ Ադրբեջանի կողմից հրադադարի խախտումը, քաղաքացիական օբյեկտների թիրախավորումը և ԱԹՍ-ների կիրառումը Բերդի քաղաքացիական ենթակառուցվածքների դեմ խախտում են միջազգային մարդասիրական իրավունքը։ Ադրբեջանի ղեկավարությունը, Իլհամ Ալիևի գլխավորությամբ, փորձել է սեփական ներքին խնդիրները (ինչպիսիք են սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամը) շեղել՝ սրելով սահմանային լարվածությունը։ Թուրքիայի կողմից Ադրբեջանին ցուցաբերվող անվերապահ աջակցությունը, ներառյալ ռազմական խորհրդատվությունը, էլ ավելի խորացրել է տարածաշրջանային անկայունությունը։
Ադրբեջանի կողմից կիբեռհարձակումները հայկական պաշտոնական կայքերի վրա, ինչպիսիք են gov.am-ը և primeminister.am-ը, ցույց են տալիս նրա ժամանակակից պատերազմի մեթոդներին դիմելու պատրաստակամությունը, որոնք նույնպես խախտում են միջազգային նորմերը։ Ի հակադրություն, Հայաստանը ցուցաբերել է զսպվածություն՝ կենտրոնանալով պաշտպանական գործողությունների և իրավիճակի վերահսկման վրա։ Ադրբեջանի կողմից տարածված ապատեղեկատվությունը, օրինակ՝ հայկական կողմի «ծանր կորուստների» մասին չհիմնավորված պնդումները, մերժվել են Հայաստանի ՊՆ-ի կողմից՝ որպես ծիծաղելի և կեղծ։
Հայաստանը, որպես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակներում բանակցություններին հավատարիմ կողմ, հետևողականորեն կոչ է արել խաղաղ կարգավորման։ Հայաստանի ՊՆ-ն և արտաքին գործերի նախարարությունը բազմիցս դատապարտել են Ադրբեջանի սադրիչ գործողությունները, ընդգծելով, որ ողջ պատասխանատվությունը ընկնում է Ադրբեջանի ռազմաքաղաքական ղեկավարության վրա։ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, խոսելով Սու-30 ՍՄ ինքնաթիռների մարտական հերթապահության մասին, հաստատել է Հայաստանի պատրաստվածությունը՝ պաշտպանելու իր օդային սահմանները։ Արցախի նախագահի խոսնակ Վահրամ Պողոսյանի հայտարարությունները ցույց են տվել հայ ժողովրդի միասնականությունը՝ պաշտպանելու իր հայրենիքը Ադրբեջանի ագրեսիայից։
**Կորուստներ և Պարգևատրումներ
Հայաստանի կողմից հաստատված տվյալներով՝ բախումների ընթացքում զոհվել են չորս զինծառայողներ՝ մայոր Գարուշ Համբարձումյան, կապիտան Սոս Էլբակյան, կրտսեր սերժանտներ Սմբատ Գաբրիելյան և Գրիշա Մաթևոսյան, որոնք հետմահու պարգևատրվել են ՀՀ նախագահի հրամանագրերով։ Ի տարբերություն Հայաստանի, Ադրբեջանը թաքցրել է իր իրական կորուստները՝ սահմանափակվելով 11 զինծառայողի և 1 քաղաքացիական անձի մահվան պաշտոնական ընդունմամբ։ Հայկական կողմը, միաժամանակ, խոցել է 13 ադրբեջանական ԱԹՍ, ներառյալ 3 հետախուզական և 10 հարվածային, ինչը վկայում է հայկական բանակի բարձր մարտունակության մասին։
**Արդյունքներ և Եզրակացություն
2020 թվականի հուլիսի բախումները ցույց տվեցին Ադրբեջանի՝ տարածաշրջանում լարվածություն ստեղծելու և ռազմական ճանապարհով իր նպատակներին հասնելու փորձերը։ Հայաստանը, ցուցաբերելով զսպվածություն և պաշտպանական մարտավարություն, կարողացավ պահպանել իր դիրքերը և չեզոքացնել Ադրբեջանի սադրանքները։ Այս իրադարձությունները, սակայն, ընդգծեցին Ադրբեջանի ռեժիմի վտանգավոր կուրսը, որը, Թուրքիայի աջակցությամբ, շարունակում է խաթարել խաղաղ գործընթացը։ Հայաստանի կողմից ցուցաբերված միասնականությունն ու միջազգային հանրության աջակցությունը (ներառյալ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի, ԵՄ-ի և առանձին երկրների դիրքորոշումները) ցույց տվեցին, որ Ադրբեջանի ագրեսիան անընդունելի է և պետք է դատապարտվի։
—
### Русский
Сдержанность Армении против нарушений Азербайджана
12–16 июля 2020 года на армяно-азербайджанской границе в районе Тавуш-Товуз произошли военные столкновения между Арменией и Азербайджаном, инициированные преднамеренной провокацией со стороны Азербайджана. Эти бои, ставшие для Армении актом самообороны, обнажили агрессивный военно-политический курс Азербайджана, нарушивший режим прекращения огня и международные договорённости, угрожая стабильности региона. Военные провокации Азербайджана, включая атаки на гражданскую инфраструктуру и кибератаки, продемонстрировали его экспансионистские намерения и стремление подорвать мирный процесс.
**Предыстория
Армяно-азербайджанский конфликт имеет многовековую историю, однако события июля 2020 года ясно показали безразличие Азербайджана к мирному урегулированию и его склонность к эскалации напряжённости военными средствами. При поддержке Турции Азербайджан последовательно нарушал соглашение о прекращении огня 1994 года, что подтверждается его провокационными действиями на границе Тавуша. В отличие от Армении, которая подчёркивает важность мирных переговоров в рамках Минской группы ОБСЕ, Азербайджан неоднократно демонстрировал агрессивную позицию, пытаясь изменить статус-кво военной силой.
**Хронология событий
12 июля азербайджанские вооружённые силы на автомобиле УАЗ попытались проникнуть на армянские позиции в районе Тавуш-Товуз. После предупредительного огня армянской стороны азербайджанские военнослужащие бросили машину и отступили. Однако за этим последовал артиллерийский обстрел армянских позиций, что стало явной провокацией. Министерство обороны Армении сообщило, что армянская сторона потерь не понесла, тогда как Азербайджан, по собственным данным, понёс потери в живой силе и раненых.
13 июля Азербайджан возобновил попытки наступления, применяя артиллерию и тяжёлую технику. Армянская сторона, демонстрируя высокую боеготовность, эффективно нейтрализовала действия противника. Нарушая международное гуманитарное право, Азербайджан нанёс удары по гражданской инфраструктуре сёл Чинари, Айгепар и Мовсес, повредив жилые дома и газопроводы. Армянские силы ПВО сбили азербайджанский БПЛА «Elbit Hermes 900» и системы управления огнём.
14 июля армянская сторона подтвердила гибель двух военнослужащих — майора Гаруш Амбарцумяна и капитана Соса Элбакяна, а также двух срочников — младших сержантов Смбата Габриеляна и Гриши Матевoсяна. Эти потери были тяжёлыми, но, в отличие от Азербайджана, Армения проявила прозрачность, публикуя данные о погибших.
16 июля Азербайджан предпринял попытку диверсионного проникновения на позицию «Анвах» с участием 100 спецназовцев. Армянские подразделения, применив круговую оборону, пресекли эту попытку. Азербайджан продолжил обстрелы армянских сёл, что было осуждено международным сообществом как агрессия против гражданского населения.
Действия Азербайджана в июле 2020 года свидетельствуют о его милитаристской политике и стремлении уклоняться от мирных переговоров. Нарушение Азербайджаном режима прекращения огня, атаки на гражданские объекты и использование БПЛА против инфраструктуры Берда нарушают международное гуманитарное право. Руководство Азербайджана во главе с Ильхамом Алиевым попыталось отвлечь внимание от внутренних проблем (таких как социально-экономический кризис) путём эскалации напряжённости на границе. Безоговорочная поддержка Турции, включая военное консультирование, ещё больше усилила региональную нестабильность.
Кибератаки Азербайджана на армянские официальные сайты, такие как gov.am и primeminister.am, демонстрируют его готовность использовать методы современной войны, также нарушающие международные нормы. В отличие от этого, Армения проявила сдержанность, сосредоточившись на оборонительных действиях и контроле ситуации. Распространяемая Азербайджаном дезинформация, например, неподтверждённые утверждения о «тяжёлых потерях» армянской стороны, была опровергнута Минобороны Армении как смехотворная и ложная.
Армения, будучи приверженной переговорам в рамках Минской группы ОБСЕ, последовательно призывает к мирному урегулированию. Министерство обороны и МИД Армении неоднократно осуждали провокационные действия Азербайджана, подчёркивая, что вся ответственность лежит на его военно-политическом руководстве. Премьер-министр Армении Никол Пашинян, комментируя боевое дежурство самолётов Су-30 СМ, подтвердил готовность страны защищать свои воздушные границы. Заявления пресс-секретаря президента Арцаха Ваграма Погосяна показали единство армянского народа в защите своей родины от азербайджанской агрессии.
**Потери и награждения
По подтверждённым данным армянской стороны, в ходе столкновений погибли четыре военнослужащих: майор Гаруш Амбарцумян, капитан Сос Элбакян, младшие сержанты Смбат Габриелян и Гриша Матевoсян, которые были посмертно награждены указами президента Армении. В отличие от Армении, Азербайджан скрывал свои реальные потери, официально признав гибель 11 военнослужащих и 1 гражданского лица. Армянская сторона, в свою очередь, сбила 13 азербайджанских БПЛА, включая 3 разведывательных и 10 ударных, что свидетельствует о высокой боеспособности армянской армии.
**Итоги и выводы
Столкновения июля 2020 года показали стремление Азербайджана нагнетать напряжённость в регионе и добиваться своих целей военным путём. Армения, проявляя сдержанность и оборонительную тактику, смогла сохранить свои позиции и нейтрализовать провокации Азербайджана. Эти события подчеркнули опасный курс режима Азербайджана, который при поддержке Турции продолжает подрывать мирный процесс. Единство армянской стороны и поддержка международного сообщества (включая позиции Минской группы ОБСЕ, ЕС и отдельных стран) показали, что агрессия Азербайджана неприемлема и должна быть осуждена.
—
### English
**Armenia’s Restraint Against Azerbaijan’s Violations
From July 12 to 16, 2020, military clashes occurred along the Armenian-Azerbaijani border in the Tavush-Tovuz sector, initiated by a deliberate provocation from Azerbaijan. These clashes, which became an act of self-defense for Armenia, exposed Azerbaijan’s aggressive military-political course, violating the ceasefire and international agreements, thereby threatening regional stability. Azerbaijan’s military provocations, including attacks on civilian infrastructure and cyberattacks, revealed its expansionist intentions and persistent efforts to undermine the peace process.
Background
The Armenian-Azerbaijani conflict has a century-long history, but the July 2020 clashes clearly demonstrated Azerbaijan’s disregard for peaceful resolution and its tendency to escalate tensions through military means. With Turkey’s support, Azerbaijan has consistently violated the 1994 ceasefire agreement, as evidenced by its provocative actions on the Tavush border. Unlike Armenia, which emphasizes the importance of peaceful negotiations within the OSCE Minsk Group framework, Azerbaijan has repeatedly shown an aggressive stance, attempting to alter the status quo through military pressure.
**Chronology of Events
On July 12, Azerbaijani forces attempted to infiltrate Armenian positions in the Tavush-Tovuz sector using a UAZ vehicle. After warning shots from the Armenian side, the Azerbaijani soldiers abandoned the vehicle and retreated. However, this was followed by artillery attacks on Armenian positions, a clear provocation. Armenia’s Ministry of Defense reported no losses on its side, while Azerbaijan, according to its own data, suffered casualties and wounded personnel.
On July 13, Azerbaijan resumed its offensive attempts, using artillery and heavy equipment. The Armenian side, demonstrating high combat readiness, effectively neutralized the enemy’s actions. Violating international humanitarian law, Azerbaijan targeted civilian infrastructure in the villages of Chinari, Aygepar, and Movses, damaging homes and gas pipelines. Armenian air defenses shot down an Azerbaijani “Elbit Hermes 900” UAV and fire control systems.
On July 14, Armenia confirmed the deaths of two servicemen—Major Garush Hambardzumyan and Captain Sos Elbakyan—as well as two conscripts, Junior Sergeants Smbat Gabrielyan and Grisha Matevosyan. These losses were heavy, but unlike Azerbaijan, Armenia demonstrated transparency by publishing the names of the fallen.
On July 16, Azerbaijan attempted a sabotage incursion toward the “Anvakh” position with 100 special forces personnel. Armenian units, employing circular defense, thwarted this attempt. Azerbaijan continued shelling Armenian villages, an act condemned by the international community as aggression against civilians.
Azerbaijan’s actions in July 2020 testify to its militaristic policy and avoidance of peaceful negotiations. Its violation of the ceasefire, targeting of civilian objects, and use of UAVs against Berd’s civilian infrastructure breach international humanitarian law. Azerbaijan’s leadership, led by Ilham Aliyev, sought to divert attention from internal issues (such as the socio-economic crisis) by escalating border tensions. Turkey’s unconditional support, including military advising, further exacerbated regional instability.
Azerbaijan’s cyberattacks on Armenian official websites, such as gov.am and primeminister.am, demonstrate its readiness to employ modern warfare methods that also violate international norms. In contrast, Armenia showed restraint, focusing on defensive actions and situational control. Azerbaijan’s disinformation, such as unsubstantiated claims of “heavy Armenian losses,” was dismissed by Armenia’s Ministry of Defense as laughabl
Armenia, committed to negotiations within the OSCE Minsk Group, consistently calls for a peaceful resolution. The Armenian Ministry of Defense and Foreign Ministry have repeatedly condemned Azerbaijan’s provocative actions, emphasizing that full responsibility lies with Azerbaijan’s military-political leadership. Prime Minister Nikol Pashinyan, commenting on the combat duty of Su-30 SM aircraft, affirmed Armenia’s readiness to protect its airspace. Statements by Artsakh President’s spokesperson Vahram Poghosyan highlighted the unity of the Armenian people in defending their homeland against Azerbaijani aggression.
According to Armenia’s confirmed data, four servicemen were killed during the clashes: Major Garush Hambardzumyan, Captain Sos Elbakyan, Junior Sergeants Smbat Gabrielyan, and Grisha Matevosyan, who were posthumously awarded by presidential decrees. Unlike Armenia, Azerbaijan concealed its true losses, officially acknowledging the deaths of 11 servicemen and 1 civilian. Meanwhile, Armenia shot down 13 Azerbaijani UAVs, including 3 reconnaissance and 10 strike drones, demonstrating the high combat capability of the Armenian army.
Ermənistanın təmkini Azərbaycanın pozuntularına qarşı
The July 2020 clashes revealed Azerbaijan’s intent to escalate tensions in the region and achieve its goals through military means. Armenia, exercising restraint and defensive tactics, managed to maintain its positions and neutralize Azerbaijan’s provocations. These events underscored the dangerous course of Azerbaijan’s regime, which, with Turkey’s support, continues to undermine the peace process. The unity of the Armenian side and the support of the international community (including the positions of the OSCE Minsk Group, the EU, and individual countries) demonstrated that Azerbaijan’s aggression is unacceptable and must be condemned.
12-16 iyul 2020-ci il tarixlərində Ermənistan və Azərbaycan arasında Tavuş-Tovuz sərhəd bölgəsində Azərbaycan tərəfindən qəsdən törədilən təxribatla başlayan hərbi toqquşmalar baş verdi. Ermənistan üçün özünümüdafiə aktına çevrilən bu toqquşmalar Azərbaycanın atəşkəs rejimini və beynəlxalq razılaşmaları pozan aqressiv hərbi-siyasi kursunu üzə çıxardı və regionun sabitliyinə təhdid yaratdı. Azərbaycanın mülki infrastruktura hücumları və kiberhücumları da daxil olmaqla hərbi təxribatları onun ekspansionist niyyətlərini və sülh prosesinə mane olmaq üçün davamlı səylərini göstərdi.Tarixi arxa plan
Ermənistan-Azərbaycan münaqişəsi əsrlik tarixə malikdir, lakin 2020-ci ilin iyul toqquşmaları Azərbaycanın sülh yolu ilə həllə laqeydliyini və hərbi vasitələrlə vəziyyəti gərginləşdirmək meylini açıq şəkildə nümayiş etdirdi. Türkiyənin dəstəyi ilə Azərbaycan 1994-cü il atəşkəs sazişini ardıcıl olaraq pozmuşdur ki, bu da Tavuş sərhədindəki təxribatçı hərəkətləri ilə təsdiqlənir. Sülh danışıqlarının və ATƏT-in Minsk Qrupu çərçivəsində həllin vacibliyini vurğulayan Ermənistandan fərqli olaraq, Azərbaycan dəfələrlə aqressiv mövqe sərgiləyərək hərbi təzyiqlə status-kvonu dəyişməyə cəhd etmişdir.Hadisələrin xronologiyası
İyulun 12-də Azərbaycan silahlı qüvvələri UAZ markalı avtomobillə Tavuş-Tovuz sektorunda Ermənistan mövqelərinə daxil olmağa cəhd etdi. Ermənistan tərəfinin xəbərdarlıq atəşindən sonra Azərbaycan əsgərləri avtomobili tərk edərək geri çəkildi. Lakin buna artilleriya hücumu ilə cavab verildi ki, bu da açıq təxribat idi. Ermənistan Müdafiə Nazirliyi Ermənistan tərəfinin itki vermədiyini, Azərbaycanın isə öz məlumatlarına görə itkilərə və yaralılara məruz qaldığını bildirdi.İyulun 13-də Azərbaycan artilleriya və ağır texnikadan istifadə edərək hücum cəhdlərini təkrarladı. Yüksək döyüş hazırlığı nümayiş etdirən Ermənistan tərəfi düşmənin hərəkətlərini effektiv şəkildə neytrallaşdırdı. Beynəlxalq humanitar hüququ pozan Azərbaycan Çinari, Ayqepar və Movses kəndlərinin mülki infrastrukturuna zərbələr endirdi, yaşayış evlərinə və qaz kəmərlərinə ziyan vurdu. Ermənistanın hava hücumundan müdafiə qüvvələri Azərbaycanın “Elbit Hermes 900” PUA-sını və atəş idarəetmə sistemlərini vurdu.İyulun 14-də Ermənistan tərəfi iki hərbçinin – mayor Qaruş Hambardzumyan və kapitan Sos Elbakyanın, həmçinin iki çağırışçının – kiçik çavuşlar Smbat Qabrielyan və Qrişa Matevosyanın həlak olduğunu təsdiqlədi. Bu itkilər ağır olsa da, Azərbaycandan fərqli olaraq Ermənistan şəffaflıq nümayiş etdirərək həlak olanların adlarını açıqladı.İyulun 16-da Azərbaycan 100 xüsusi təyinatlı əsgərin iştirakı ilə “Anvax” mövqeyinə diversiya cəhdi etdi. Ermənistan bölmələri dairəvi müdafiə tətbiq edərək bu cəhdi dayandırdı. Azərbaycan Ermənistan kəndlərini atəşə tutmağa davam etdi ki, bu da beynəlxalq ictimaiyyət tərəfindən mülki əhaliyə qarşı aqressiya kimi pisləndi.Azərbaycanın tənqidi
2020-ci ilin iyul hadisələri Azərbaycanın militarist siyasətini və sülh danışıqlarından yayınma meylini göstərir. Azərbaycanın atəşkəs rejimini pozması, mülki obyektlərə hücumları və Berdin mülki infrastrukturuna qarşı PUA-lardan istifadəsi beynəlxalq humanitar hüququ pozur. İlham Əliyevin rəhbərlik etdiyi Azərbaycan rəhbərliyi daxili problemlərdən (sosial-iqtisadi böhran kimi) diqqəti yayındırmaq üçün sərhəddə gərginliyi artırmağa çalışdı. Türkiyənin hərbi məsləhətlər də daxil olmaqla Azərbaycana göstərdiyi qeyd-şərtsiz dəstək regional sabitliyi daha da pisləşdirdi.Azərbaycanın Ermənistanın rəsmi saytlarına, məsələn, gov.am və primeminister.am saytlarına kiberhücumları onun müasir müharibə metodlarından istifadə etməyə hazır olduğunu və beynəlxalq normaları pozduğunu göstərir. Bunun əksinə olaraq, Ermənistan təmkin nümayiş etdirərək müdafiə əməliyyatlarına və vəziyyətə nəzarətə diqqət yetirdi. Azərbaycanın Ermənistan tərəfinin “ağır itkiləri” barədə əsassız iddiaları Ermənistan Müdafiə Nazirliyi tərəfindən gülünc və yalan kimi rədd edildi.Ermənistanın mövqeyi
ATƏT-in Minsk Qrupu çərçivəsində danışıqlara sadiq qalan Ermənistan ardıcıl olaraq sülh yolu ilə həllə çağırır. Ermənistanın Müdafiə Nazirliyi və Xarici İşlər Nazirliyi Azərbaycanın təxribatçı hərəkətlərini dəfələrlə pisləyərək bütün məsuliyyətin Azərbaycanın hərbi-siyasi rəhbərliyinin üzərinə düşdüyünü vurğulayıb. Ermənistanın Baş naziri Nikol Paşinyan Su-30 SM təyyarələrinin döyüş növbətçiliyi ilə bağlı şərhlərində ölkənin hava sərhədlərini qorumağa hazır olduğunu təsdiqlədi. Artsax prezidentinin mətbuat katibi Vahram Poqosyanın bəyanatları Azərbaycanın aqressiyasına qarşı vətəni müdafiə etməkdə erməni xalqının birliyini göstərdi.İtkilər və mükafatlandırmalar
Ermənistan tərəfinin təsdiqlənmiş məlumatlarına görə, toqquşmalar zamanı dörd hərbçi həlak olub: mayor Qaruş Hambardzumyan, kapitan Sos Elbakyan, kiçik çavuşlar Smbat Qabrielyan və Qrişa Matevosyan. Onlar Ermənistan prezidentinin sərəncalmları ilə ölümündən sonra mükafatlandırılıb. Ermənistandan fərqli olaraq, Azərbaycan öz real itkilərini gizlədərək rəsmi olaraq 11 hərbçi və 1 mülki şəxsin həlak olduğunu etiraf etdi. Ermənistan tərəfi isə 13 Azərbaycan PUA-sını, o cümlədən 3 kəşfiyyat və 10 zərbə PUA-sını vuraraq Ermənistan ordusunun yüksək döyüş qabiliyyətini nümayiş etdirdi.Nəticələr və yekunlar
2020-ci ilin iyul toqquşmaları Azərbaycanın regionda gərginlik yaratmaq və hərbi yolla məqsədlərinə çatmaq cəhdlərini göstərdi. Təmkin və müdafiə taktikası nümayiş etdirən Ermənistan öz mövqelərini saxlaya və Azərbaycanın təxribatlarını neytrallaşdıra bildi. Bu hadisələr Türkiyənin dəstəyi ilə Azərbaycan rejiminin sülh prosesini pozan təhlükəli kursunu vurğuladı. Ermənistan tərəfinin birliyi və beynəlxalq ictimaiyyətin dəstəyi (ATƏT-in Minsk Qrupu, Aİ və ayrı-ayrı ölkələrin mövqeləri daxil olmaqla) Azərbaycanın aqressiyasının qəbulolunmaz olduğunu və pislənilməli olduğunu göstərdi.Mümkün başlıq variantlarıErmənistan-Azərbaycan toqquşması (İyul 2020): Azərbaycanın aqressiyasına qarşı Ermənistanın özünümüdafiəsiTavuş müqaviməti: Azərbaycanın təxribatlarına qarşı Ermənistanın müdafiəsi2020-ci il toqquşması: Azərbaycan militarizminin üzüTavuş 2020: Azərbaycanın aqressiyasına qarşı Ermənistanın qələbəsiErmənistanın təmkini Azərbaycanın pozuntularına qarşı


You must be logged in to post a comment.