Արցախի հերոս որի սխրանքները  անմոռանալի են

Նորայր Էդուարդի Դանիելյանը ծնվել է 1967 թվականի օգոստոսի 1-ին ԼՂԻՄ-ի Վարդաձոր (նախկին Գյուլաթաղ) գյուղում, Մարտակերտիշրջան   ազատամարտիկ էր, Արցախյան ազատամարտի հերոս, Արցախի պաշտպանության բանակի փոխգնդապետ (1993) և ԼՂՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր (1993 թվականից):

Նորայր Դանիելյանը կրթություն է ստացել Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտում 1984 թվականից: 1989 թվականին նա միացել է Արցախյան ազատագրական պայքարին՝ դառնալով հայ ժողովրդի ազատության համար պայքարի ակտիվ մասնակից: 1990 թվականին նա վերակառուցել է Ջանյաթաղի դաշտային օթևանը և հիմնադրել Քաջավան գյուղը՝ նպաստելով Արցախի բնակչության անվտանգությանը և բնակավայրերի զարգացմանը: Նույն թվականի հոկտեմբերի 4-ին Դանիելյանը ձերբակալվել է ԽՍՀՄ ՆԳՆ զինվորների կողմից և պահվել Շուշիի, ապա Բաքվի բանտերում: 1992 թվականի ապրիլին նա ազատ է արձակվել փոխանակմամբ՝ վերադառնալով պայքարի դաշտ:

1992 թվականին Նորայր Դանիելյանը դարձել է Մարտակերտի պաշտպանական շրջանի հրամանատար: Նա մասնակցել է Մարտակերտի, Քելբաջարի և Կուբաթլուի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին՝ ցուցաբերելով բացառիկ խիզախություն և առաջնորդական հմտություններ: 1993 թվականին նա ընտրվել է ԼՂՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր՝ համատեղելով ռազմական և քաղաքական գործունեությունը: Ցավոք, նրա կյանքը ընդհատվել է 1993 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Խաչենում՝ անհայտ հանգամանքներում: Տարածված կարծիքի համաձայն՝ Նորայր Դանիելյանը սպանվել է դավադրաբար՝ հայերի ձեռքով, սակայն այս հանգամանքները մնում են վիճելի:

Նորայր Դանիելյանը ամուսնացած չէր: Նա թաղված է Ստեփանակերտում, և նրա հիշատակը հարգվում է Արցախում և Հայաստանում: Հետմահու նա արժանացել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանի՝ ի նշան նրա անգնահատելի ներդրումների Արցախի ազատագրության գործում:

Նորայր Դանիելյանի կյանքը և սխրանքները խորհրդանիշ են հայ ժողովրդի ազատության և անկախության համար պայքարի: Նրա խիզախությունը, նվիրվածությունը հայրենիքին և առաջնորդական կարողությունները նրան դարձրել են Արցախյան ազատամարտի լեգենդար դեմքերից մեկը:

—

### Биография на русском языке

Норайр Эдуардович Даниелян родился 1 августа 1967 года в селе Вардзор (бывший Гюлатага) Мартакертского района Нагорно-Карабахской автономной области. Он был армянским борцом за свободу, героем Арцахской освободительной войны, подполковником Армии обороны Арцаха (1993) и депутатом Верховного Совета НКР (с 1993 года).

Норайр Даниелян начал своё образование в Степанакертском педагогическом институте в 1984 году. С 1989 года он активно участвовал в Арцахском освободительном движении, став важной фигурой в борьбе за свободу армянского народа. В 1990 году он восстановил полевой опорный пункт в Джанятаге и основал село Каджаван, способствуя безопасности населения и развитию поселений в Арцахе. 4 октября 1990 года Даниелян был арестован военнослужащими МВД СССР и содержался в тюрьмах Шуши, а затем Баку. В апреле 1992 года он был освобождён в результате обмена и вернулся на поле боя.

В 1992 году Норайр Даниелян стал командиром оборонительного района Мартакерта. Он участвовал в оборонительных и освободительных боях в Мартакертском, Кельбаджарском и Кубатлинском районах, демонстрируя исключительную храбрость и лидерские качества. В 1993 году он был избран депутатом Верховного Совета НКР, совмещая военную и политическую деятельность. К сожалению, его жизнь оборвалась 18 октября 1993 года в Хачине при невыясненных обстоятельствах. По распространённому мнению, Норайр Даниелян был убит в результате заговора со стороны армян, хотя эти обстоятельства остаются предметом споров.

Норайр Даниелян не был женат. Он похоронен в Степанакерте, и его память чтят в Арцахе и Армении. Посмертно он был удостоен ордена «Боевой крест» 1-й степени Нагорно-Карабахской Республики в знак признания его неоценимого вклада в дело освобождения Арцаха.

Жизнь и подвиги Норайра Даниеляна стали символом борьбы армянского народа за свободу и независимость. Его храбрость, преданность родине и лидерские качества сделали его одной из легендарных фигур Арцахской освободительной войны.

—

### Biography in English

Norayr Eduardovich Danielyan was born on August 1, 1967, in the village of Vardzor (formerly Gyulatagh) in the Martakert District of the Nagorno-Karabakh Autonomous Region. He was an Armenian freedom fighter, a hero of the Artsakh Liberation War, a lieutenant colonel in the Artsakh Defense Army (1993), and a deputy of the Supreme Council of the NKR (from 1993).

Norayr Danielyan began his education at the Stepanakert Pedagogical Institute in 1984. From 1989, he actively participated in the Artsakh liberation movement, becoming a key figure in the struggle for the freedom of the Armenian people. In 1990, he restored the field outpost in Janyatagh and founded the village of Kajavan, contributing to the safety of the population and the development of settlements in Artsakh. On October 4, 1990, Danielyan was arrested by USSR Ministry of Internal Affairs troops and held in prisons in Shushi and later Baku. In April 1992, he was released through an exchange and returned to the battlefield.

In 1992, Norayr Danielyan became the commander of the Martakert defensive district. He participated in defensive and liberation battles in the Martakert, Kelbajar, and Kubatly districts, demonstrating exceptional bravery and leadership skills. In 1993, he was elected a deputy of the NKR Supreme Council, combining military and political activities. Tragically, his life ended on October 18, 1993, in Khachen under unclear circumstances. According to a widespread belief, Norayr Danielyan was killed in a conspiracy by Armenians, though these circumstances remain controversial.

Norayr Danielyan was not married. He is buried in Stepanakert, and his memory is honored in Artsakh and Armenia. Posthumously, he was awarded the “Combat Cross” Order 1st Degree of the Nagorno-Karabakh Republic in recognition of his invaluable contribution to the liberation of Artsakh.

Norayr Danielyan’s life and feats are a symbol of the Armenian people’s struggle for freedom and independence. His courage, dedication to his homeland, and leadership qualities have made him one of the legendary figures of the Artsakh Liberation War.