Ղարաբաղյան շարժման ձայն

Աշոտ Գարնիկի Մանուչարյանը ծնվել է 1954 թվականի օգոստոսի 1-ին Երևանում: քաղաքական, պետական և հասարակական գործիչ , «Ղարաբաղ» կոմիտեի ամենաակտիվ անդամներից մեկը, Ղարաբաղյան շարժման սկզբում Երևանում կայացած հանրահավաքների գլխավոր բանախոսը:

1991 թվականի մայիսից մինչև նոյեմբեր նա կատարել է Հայաստանի Հանրապետության ներքին գործերի նախարարի պարտականությունները:

Աշոտ Մանուչարյանը կրթություն է ստացել Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում 1971-1976 թվականներին: 1974-1977 թվականներին աշխատել է կոմերիտմիությունում՝ որպես ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի կոմերիտ կազմակերպության քարտուղարի տեղակալ, ապա՝ քարտուղար: 1977-1980 թվականներին եղել է Երևանի ավտոմատացված կառավարման համակարգերի գիտահետազոտական ինստիտուտի գիտաշխատող: 1978 թվականին ավարտել է Լենինգրադի կառավարման մեթոդների և տեխնիկայի ինստիտուտը: Հայաստանի անկախությունից հետո՝ 1991-1992 թվականներին, նա եղել է Հայաստանի ներքին գործերի նախարարը, իսկ մինչև 1993 թվականը՝ Հայաստանի առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդական: Նա նաև Աշոտ Դաբաղյանի և Աշոտ Բլեյանի հետ համահիմնադրել է Երևանի թիվ 183 դպրոցը, որը հետագայում վերանվանվել է Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիր՝ կարևորելով կրթության մարդակենտրոն մոտեցումը:

1990 թվականին Աշոտ Մանուչարյանը ձերբակալվել է «Ղարաբաղ» կոմիտեի այլ անդամների հետ՝ ԽՍՀՄ իշխանությունների կողմից, Ղարաբաղյան շարժման ակտիվ մասնակցության համար: Նա ազատ է արձակվել 1991 թվականին՝ Հայաստանի անկախության հռչակումից հետո: 2004 թվականի ապրիլի 22-ին նա դաժանորեն ծեծվել է երեք անհայտ անձանց կողմից՝ Երևանի մտավորականության ֆորումի խորհրդի գրասենյակի մոտ: Ծանր վնասվածքներով և մեծ արյունահոսությամբ նա տեղափոխվել է Երևանի Նոր-Նորքի շտապօգնության հիվանդանոց, որտեղ վիրահատվել է՝ վերականգնվելով կոտրված վերին ծնոտի վնասվածքից: Նրա վիճակը գնահատվել է որպես միջին ծանրության:

Աշոտ Մանուչարյանը ժողովրդի մեջ հայտնի է որպես Հայաստանի այդ ժամանակաշրջանի առաջնորդներից միակ ազնիվ և անկաշառ գործիչը, ով անկախությունից հետո չի դարձել միլիոնատեր: Նրա նվիրվածությունը հայ ժողովրդի ազատության և արդարության գործին, ինչպես նաև Ղարաբաղյան շարժման մեջ ունեցած առանցքային դերը նրան դարձրել են հայ ժողովրդի պատմության կարևոր դեմքերից մեկը: Նրա ելույթները Երևանի հանրահավաքներում ոգեշնչել են հազարավոր մարդկանց՝ խթանելով ազգային ինքնագիտակցության և անկախության պայքարի ոգին:

—

### Биография на русском языке

Голос Карабахского движения

Ашот Гарникович Манучарян родился 1 августа 1954 года в Ереване. Он был армянским политическим, государственным и общественным деятелем, одним из самых активных членов комитета «Карабах» и основным оратором на митингах в Ереване в начале Карабахского движения. С мая по ноябрь 1991 года он исполнял обязанности министра внутренних дел Армении.

Ашот Манучарян получил образование на физическом факультете Ереванского государственного университета в 1971–1976 годах. В 1974–1977 годах работал в комсомоле, сначала заместителем секретаря, а затем секретарём физического факультета ЕГУ. В 1977–1980 годах был научным сотрудником Ереванского научно-исследовательского института автоматизированных систем управления. В 1978 году окончил Ленинградский институт методов и техники управления. После обретения Арменией независимости он занимал пост министра внутренних дел в 1991–1992 годах и до 1993 года был советником по национальной безопасности первого президента Армении Левона Тер-Петросяна. Вместе с Ашотом Дабагяном и Ашотом Блеяном он стал сооснователем школы № 183 в Ереване, позже переименованной в образовательный комплекс имени Мхитара Себастаци, который делает акцент на гуманистическом подходе к образованию.

В 1990 году Ашот Манучарян был арестован вместе с другими членами комитета «Карабах» властями СССР за активное участие в Карабахском движении. Он был освобождён в 1991 году после провозглашения независимости Армении. 22 апреля 2004 года Манучарян был жестоко избит тремя неизвестными возле офиса Совета старейшин форума интеллигенции в Ереване. Получив тяжёлые травмы, включая перелом верхней челюсти, и потеряв много крови, он был доставлен в ереванскую больницу скорой помощи Нор-Норк, где был срочно прооперирован. Его состояние оценивалось как средней тяжести.

В народе Ашот Манучарян известен как единственный честный и неподкупный лидер Армении того времени, который не стал миллионером после обретения страной независимости. Его преданность делу свободы и справедливости армянского народа, а также ключевая роль в Карабахском движении сделали его одной из важнейших фигур в истории Армении. Его выступления на ереванских митингах вдохновляли тысячи людей, укрепляя дух национального самосознания и борьбы за независимость.

—

### Biography in English

Voice of the Karabakh Movement

Ashot Garnikovich Manucharyan was born on August 1, 1954, in Yerevan. He was an Armenian political, state, and public figure, one of the most active members of the Karabakh Committee, and a key orator at rallies in Yerevan during the early stages of the Karabakh movement. From May to November 1991, he served as the acting Minister of Internal Affairs of Armenia.

Ashot Manucharyan studied at the Faculty of Physics at Yerevan State University from 1971 to 1976. From 1974 to 1977, he worked in the Komsomol, first as deputy secretary and later as secretary of the Faculty of Physics at YSU. From 1977 to 1980, he was a researcher at the Yerevan Research Institute of Automated Control Systems. In 1978, he graduated from the Leningrad Institute of Management Methods and Techniques. After Armenia gained independence, he served as Minister of Internal Affairs from 1991 to 1992 and as National Security Adviser to Armenia’s first president, Levon Ter-Petrosyan, until 1993. Together with Ashot Dabaghyan and Ashot Bleyan, he co-founded School No. 183 in Yerevan, later renamed the Mkhitar Sebastatsi Educational Complex, which emphasizes a humanistic approach to education.

In 1990, Ashot Manucharyan was arrested along with other members of the Karabakh Committee by Soviet authorities for his active role in the Karabakh movement. He was released in 1991 following Armenia’s declaration of independence. On April 22, 2004, he was brutally beaten by three unknown assailants near the office of the Council of Elders of the Intelligentsia Forum in Yerevan. Sustaining severe injuries, including a fractured upper jaw, and significant blood loss, he was rushed to the Nor-Nork Emergency Hospital in Yerevan, where he underwent urgent surgery. His condition was assessed as moderately severe.

Among the Armenian public, Ashot Manucharyan is renowned as the only honest and incorruptible leader of that era who did not amass wealth after Armenia’s independence. His dedication to the cause of Armenian freedom and justice, along with his pivotal role in the Karabakh movement, has made him a significant figure in Armenian history. His speeches at Yerevan rallies inspired thousands, fostering a sense of national identity and the fight for independence.