Հայ Բնանկարչության և Մանկավարժության Նվիրյալ

Բաբկեն Ադամի Քոլոզյանը մահացել է 1994 թվականի օգոստոսի 30-ին Երևանում։ Հայ նկարիչ, մանկավարժ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961), խեցեգործ Արմեն Քոլոզյանի հայրը։

Ծնվել է Երևանում, 1927 թվականին ավարտել է Երևանի Գեղարդ տեխնիկումը (դասատուներ՝ Ստեփան Աղաջանյան, Սեդրակ Առաքելյան), 1938 թվականին՝ Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը (դասատուներ՝ Վ. Օրեշնիկով, Ա. Օսմյորկին)։ Շուրջ 50 տարի զբաղվել է մանկավարժությամբ՝ դասավանդելով Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում (1929-1932), Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում (1938-1945) և Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում (1945-1975, 1953-1973 թվականներին՝ ամբիոնի վարիչ)։ Ստեղծագործել է բնանկարներ, նատյուրմորտներ, դիմանկարներ, որոնցից են «Վաղ գարուն» (1946), «Խորանաշատ» (1962), «Սաղմոսավանք» (1974), «Կարմիր սար» (1977), «Մրգեր և տաքդեղ» (1961), «Վարդագույն նատյուրմորտ» (1968), «Գայանե Քոլոզյան» (1968)։ Նրա աշխատանքները պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի պատմության թանգարանում, Արվեստի ու գրականության թանգարանում, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստի պետական թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (1948, 1959, 1966)։ Քոլոզյանի արվեստը, որը համատեղում է հայկական բնանկարչության ավանդույթները և ռուսական գեղանկարչական դպրոցի ազդեցությունը, նշանակալի ներդրում է հայ կերպարվեստում։ 

—

**Русский** 

Преданный армянской пейзажной живописи и педагогике /

Бабкен Адамович Колозян скончался 30 августа 1994 года в Ереване. Армянский художник, педагог, заслуженный деятель искусств Армянской ССР (1961), отец керамиста Армена Колозяна. Родился в Ереване, в 1927 году окончил Ереванский художественный техникум (преподаватели: Степан Агаджанян, Седрак Аракелян), в 1938 году — Институт живописи, скульптуры и архитектуры Ленинградской академии художеств (преподаватели: В. Орешников, А. Осмёркин). Около 50 лет занимался педагогической деятельностью, преподавая в Ереванском политехническом институте (1929–1932), Ереванском художественном училище (1938–1945) и Ереванском художественно-театральном институте (1945–1975, в 1953–1973 годах — заведующий кафедрой). Создавал пейзажи, натюрморты, портреты, среди которых «Ранняя весна» (1946), «Хоранашат» (1962), «Сaghмосаванк» (1974), «Красная гора» (1977), «Фрукты и самовар» (1961), «Розовый натюрморт» (1968), «Гаяне Колозян» (1968). Его работы хранятся в Национальной галерее Армении, Музее истории Армении, Музее искусства и литературы, Государственном музее искусства народов Востока в Москве и частных коллекциях. Персональные выставки проходили в Ереване (1948, 1959, 1966). Искусство Колозяна, сочетающее традиции армянской пейзажной живописи и влияние русской художественной школы, внесло значительный вклад в армянское изобразительное искусство. 

—

**English** 

Devoted to Armenian Landscape Painting and Education

Babken Adami Kolozyan passed away on August 30, 1994, in Yerevan. An Armenian artist, educator, and Honored Art Worker of the Armenian SSR (1961), he was the father of ceramist Armen Kolozyan. Born in Yerevan, he graduated from the Yerevan Geghard Art College in 1927 (teachers: Stepan Aghajanyan, Sedrak Arakelyan) and the Leningrad Academy of Arts’ Institute of Painting, Sculpture, and Architecture in 1938 (teachers: V. Oreshnikov, A. Osmerkin). For nearly 50 years, he engaged in teaching, working at the Yerevan Polytechnic Institute (1929–1932), Yerevan Art School (1938–1945), and Yerevan Art and Theater Institute (1945–1975, chair of the department from 1953–1973). He created landscapes, still lifes, and portraits, including *Early Spring* (1946), *Khoranashat* (1962), *Saghmosavank* (1974), *Red Mountain* (1977), *Fruits and Samovar* (1961), *Pink Still Life* (1968), and *Gayane Kolozyan* (1968). His works are housed in the National Gallery of Armenia, the History Museum of Armenia, the Museum of Art and Literature, the State Museum of Oriental Art in Moscow, and private collections. He held solo exhibitions in Yerevan (1948, 1959, 1966). Kolozyan’s art, blending Armenian landscape traditions with the influence of the Russian art school, made a significant contribution to Armenian visual arts. 

—