Երևանի Հայելին՝

Արծվին Հայկի Գրիգորյանը մահացել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Երևանում, Հայաստան։ Նա հայ ճարտարապետ էր, ճարտարապետների միջազգային ակադեմիայի մոսկովյան բաժանմունքի ակադեմիկոս, ճարտարապետության դոկտոր և պրոֆեսոր։

Ծնվել է 1935 թվականի մայիսի 25-ին Թիֆլիսում, Անդրկովկասի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն։ Նա ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Հռիփսիմե Սիմոնյանի որդին էր։ 1952-1958 թվականներին սովորել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետության բաժնում։ 1959-1966 թվականներին աշխատել է «Երևաննախագիծ» ինստիտուտում որպես ճարտարապետ, 1966-1991 թվականներին՝ որպես նախագծերի գլխավոր ճարտարապետ։ 1969-1974 թվականներին եղել է Հայաստանի ճարտարապետների միության վարչության նախագահի առաջին տեղակալ, իսկ 1974-1991 թվականներին՝ վարչության նախագահ։ 1982-1986 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Պետշինի նախագահի առաջին տեղակալ։ 1991-2012 թվականներին ղեկավարել է Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի «Քաղաքաշինություն» ամբիոնը և եղել է ճարտարապետության մասնագիտական խորհրդի նախագահի տեղակալ։ 1975-1991 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ճարտարապետների միության վարչության քարտուղար, իսկ 1978-1987 թվականներին՝ Երևանի քաղխորհրդի պատգամավոր, 1981-1991 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր։ Նրա նախագծերով Երևանում կառուցվել են բազմաթիվ կառույցներ, այդ թվում՝ Երևանի գլխավոր հատակագիծ (1992), «Նոր Արեշ-2» բնակշրջանի հատակագիծ (1984), Արևելյան Հայաստանի Ռուսաստանի կազմի մեջ մտնելու 150-ամյակին նվիրված համալիր (1984), Փարիզի «Լա Վիլլետ» զբոսայգու մրցութային նախագիծ (1982), Երևանյան լճի առափնյա զբոսայգի (1979) և այլն։ Նա պարգևատրվել է ԽՍՀՄ ճարտարապետների միության մեդալով և Հայաստանի Պետական մրցանակով (1977)։ Արծվին Գրիգորյանի աշխատանքները մեծ դեր են խաղացել Երևանի ճարտարապետական դիմագծի ձևավորման և հայկական ճարտարապետության զարգացման գործում։

### Русский

Зеркало Еревана

Арцвин Айкович Григорян скончался 14 сентября 2012 года в Ереване, Армения. Он был армянским архитектором, академиком московского отделения Международной академии архитектуры, доктором архитектуры и профессором. Родился 25 мая 1935 года в Тбилиси, Закавказская СФСР. Был сыном народной художницы Армянской ССР Рипсиме Симонян. В 1952–1958 годах учился на архитектурном отделении строительного факультета Ереванского политехнического института имени К. Маркса. В 1959–1966 годах работал архитектором в институте «Ереванпроект», а с 1966 по 1991 год — главным архитектором проектов. В 1969–1974 годах был первым заместителем председателя правления Союза архитекторов Армении, а с 1974 по 1991 год — председателем правления. В 1982–1986 годах занимал пост первого заместителя председателя Госстроя Армянской ССР. С 1991 по 2012 год возглавлял кафедру градостроительства Ереванского государственного университета архитектуры и строительства и был заместителем председателя специализированного совета по архитектуре. В 1975–1991 годах был секретарём правления Союза архитекторов СССР, а в 1978–1987 годах — депутатом Ереванского горсовета, в 1981–1991 годах — народным депутатом СССР. По его проектам в Ереване построены многочисленные объекты, включая генеральный план Еревана (1992), детальный план микрорайона «Нор Ареш-2» (1984), комплекс к 150-летию вхождения Восточной Армении в состав России (1984), конкурсный проект парка «Ла Виллет» в Париже (1982), прибрежный парк Ереванского озера (1979) и другие. Награждён медалью Союза архитекторов СССР и Государственной премией Армении (1977). Работы Арцвина Григоряна сыграли важную роль в формировании архитектурного облика Еревана и развитии армянской архитектуры.

### English

Mirror of Yerevan

Artzvin Haykovich Grigoryan passed away on September 14, 2012, in Yerevan, Armenia. He was an Armenian architect, academician of the Moscow branch of the International Academy of Architecture, Doctor of Architecture, and professor. Born on May 25, 1935, in Tbilisi, Transcaucasian SFSR, he was the son of People’s Artist of the Armenian SSR Ripsime Simonyan. From 1952 to 1958, he studied at the architecture department of the construction faculty of the Yerevan Polytechnic Institute named after K. Marx. From 1959 to 1966, he worked as an architect at the “Yerevanproject” Institute, and from 1966 to 1991, as the chief architect of projects. From 1969 to 1974, he served as the first deputy chairman of the Armenian Architects’ Union, and from 1974 to 1991, as its chairman. From 1982 to 1986, he was the first deputy chairman of the Armenian SSR State Construction Committee. From 1991 to 2012, he headed the Urban Planning Department at the Yerevan State University of Architecture and Construction and served as deputy chairman of the architecture specialized council. From 1975 to 1991, he was the secretary of the USSR Architects’ Union, and from 1978 to 1987, a deputy of the Yerevan City Council, and from 1981 to 1991, a People’s Deputy of the USSR. His projects contributed to the construction of numerous structures in Yerevan, including the city’s master plan (1992), the detailed plan for the “Nor Aresh-2” residential area (1984), a complex commemorating the 150th anniversary of Eastern Armenia’s incorporation into Russia (1984), the competition project for the “La Villette” park in Paris (1982), the Yerevan Lake coastal park (1979), and others. He was awarded the USSR Architects’ Union Medal and the Armenian State Prize (1977). Artzvin Grigoryan’s work played a significant role in shaping Yerevan’s architectural landscape and advancing Armenian architecture.