Հայ Գրականության Գոհարների Հեղինակ 

Հովհաննես Սարգսի Ավագյանը ծնվել է 1882 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Բինկյան գյուղում, Ակնա գավառակ, Սիվասի մարզ, Օսմանյան կայսրություն։ Ամերիկահայ գրականագետ, գրող և լրագրող, նա հանդես է եկել Վաղարշ Վաղարշյան, Հրայր, Ասպարունի և Գրասեր ծածկանուններով։

Ավագյանը կրթություն է ստացել Մարզվանի «Անատոլիա» քոլեջում, որտեղ 1907 թվականին ստացել է «պսակավոր արվեստի» տիտղոս։ 1907-1909 թվականներին եղել է Մարզվանի Ավետարանական քոլեջի տնօրեն-ուսուցիչ, իսկ 1909-1915 թվականներին՝ Վանի Ամերիկյան վարժարանի ուսուցիչ։ 1911-1912 թվականներին խմբագրել է «Վան-Տոսպ» թերթը, 1917-1919 թվականներին եղել է Բոստոնի «Ազգ» օրաթերթի օգնական խմբագիր, 1919-1944 թվականներին՝ Նյու Յորքի «Հայաստանի կոչնակ»-ի օգնական խմբագիր, իսկ 1944-1958 թվականներին՝ նրա խմբագրապետ։ Նա զբաղվել է հայ նոր և սփյուռքահայ գրականության ուսումնասիրությամբ, հեղինակել է «Գրական դեմքեր» (1925) աշխատությունը։ Գրել է վիպակներ, պատմվածքներ և կատարել թարգմանություններ, որոնցից առանձնանում է Ալեքսեյ Տոլստոյի «Ցար Ֆեոդոր Իվանովիչ» դրամայի թարգմանությունը («Հայաստանի կոչնակ», 1928)։ Հովհաննես Ավագյանի աշխատանքները կարևոր դեր են խաղացել ամերիկահայ մշակույթի և գրականության զարգացման գործում, նպաստելով հայկական սփյուռքի ինքնության պահպանմանը։ Մահացել է 1959 թվականի հունիսի 10-ին Նյու Յորքում։ Նրա գրքերը, ինչպիսիք են «Գոհարներ հայ գրականություն» (1916) և «Նշանավոր օփերաներ» (1927), մնում են արժեքավոր ներդրում հայ գրականագիտության մեջ։

### Русский
Автор «Жемчужин армянской литературы

Ованес Саркисович Авагян родился 12 октября 1882 года в селе Бинкян, округ Акн, вилайет Сивас, Османская империя. Американо-армянский литературовед, писатель и журналист, выступал под псевдонимами Вагарш Вагаршян, Храир, Аспаруни и Грасер. Получил образование в колледже «Анатолия» в Марзване, где в 1907 году был удостоен звания «коронованного искусством». В 1907–1909 годах был директором-учителем Евангелического колледжа в Марзване, в 1909–1915 годах — учителем Американской школы в Ване. В 1911–1912 годах редактировал газету «Ван-Тосп», в 1917–1919 годах был помощником редактора газеты «Азг» в Бостоне, в 1919–1944 годах — помощником редактора журнала «Айастани Кочнак» в Нью-Йорке, а с 1944 по 1958 год — его главным редактором. Авагян занимался изучением современной армянской и диаспорной литературы, автор труда «Литературные лица» (1925). Писал повести, рассказы и переводил, в частности, драму Алексея Толстого «Царь Фёдор Иоаннович» («Айастани Кочнак», 1928). Работы Ованеса Авагяна сыграли важную роль в развитии американо-армянской культуры и литературы, способствуя сохранению армянской идентичности в диаспоре. Умер 10 июня 1959 года в Нью-Йорке. Его книги, такие как «Жемчужины армянской литературы» (1916) и «Знаменитые оперы» (1927), остаются ценным вкладом в армянское литературоведение.

### English
Author of Pearls of Armenian Literature

Hovhannes Sargsi Avagyan was born on October 12, 1882, in Binkyan village, Akn district, Sivas Province, Ottoman Empire. An Armenian-American literary scholar, writer, and journalist, he used pseudonyms such as Vagharsh Vagharshyan, Hrair, Asparuni, and Graser. He graduated from the “Anatolia” College in Marzvan, earning a “crowned with art” degree in 1907. From 1907 to 1909, he served as director-teacher at Marzvan’s Evangelical College, and from 1909 to 1915, as a teacher at the American School in Van. He edited the “Van-Tosp” newspaper in 1911–1912, was assistant editor of the “Azg” newspaper in Boston from 1917 to 1919, assistant editor of “Hayastani Kochknak” in New York from 1919 to 1944, and its chief editor from 1944 to 1958. Avagyan studied modern Armenian and diaspora literature, authoring *Literary Figures* (1925). He wrote novellas, short stories, and translated works, notably Alexei Tolstoy’s drama *Tsar Fyodor Ioannovich* (*Hayastani Kochknak*, 1928). Hovhannes Avagyan’s work played a significant role in advancing Armenian-American culture and literature, contributing to the preservation of Armenian identity in the diaspora. He passed away on June 10, 1959, in New York. His books, such as *Pearls of Armenian Literature* (1916) and *Famous Operas* (1927), remain valuable contributions to Armenian literary scholarship.