«Սիրտը» Վեպի Հեղինակ 

Անդրանիկ Ռուբենի Հովսեփյանը (կյանքի վերջին տարիներին ստորագրել է նաև Անդրանիկ Սևադա գրական անունով) մահացել է 1968 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի), Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ։ Հայ արձակագիր, դրամատուրգ, լրագրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1939 թվականից

իր ստեղծագործություններով արտացոլել է հայկական կյանքի խորքերը, սոցիալական պայքարը և մարդկային ճակատագրերը։ Ծնվել է 1914 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Խնձորուտ գյուղում (այժմ՝ Վանաձորի շրջագծում), Ղազախի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է Լենինականի «Մանածագործ» և «Բանվոր» թերթերի խմբագրություններում։ Եղել է Հայաստանի գրողների միության Լենինականի բաժանմունքի պատասխանատու քարտուղարը։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։

Հովսեփյանի ստեղծագործությունները ընդգրկում են վեպեր, դրամաներ և պատմվածքներ՝ նվիրված հայկական գյուղի և քաղաքի կյանքին, պատերազմին, սիրո և բարոյականության թեմաներին։ Նրա նշանավոր գործերից են՝ «Մուտք» (1938, Լենինական), «Սիրտը» վեպ (1940, Երևան; ռուսերեն՝ 1952; վերահրատարակումներ՝ 1947, 1957, 1974), «Կյանքի սերը» (1946, Լենինական), «Առավոտ» վեպ (1955, Երևան), «Ղուկաս Ղուկասյան» (1955, Երևան), «Անմահության ուղին» (1962, Երևան), «Հանգիստ խղճով» (1967, Երևան), «Բուք» (1970, Երևան)։ Լենինականի թատրոնը բեմադրել է նրա «Ղուկաս Ղուկասյան», «Արտակարգ լիազոր», «Բուք» դրամաները։ Գյումրիում նրա պատվին տեղադրված է հուշատախտակ այն շենքի պատին, որտեղ ապրել է 1942-1953 թվականներին։ Անդրանիկ Հովսեփյանի ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել հայ գրականության սերունդներին՝ ընդգծելով սոցիալական արդարության և մարդկային արժեքների թեմաները։

—

### Русский
Армянский прозаик, драматург, журналист

Андраник Рубенович Овсепян (в последние годы подписывался также литературным псевдонимом Андраник Севада) скончался 30 октября 1968 года в Ленинакане (ныне Гюмри), Армянская ССР, СССР. Армянский прозаик, драматург, журналист, член Союза писателей СССР с 1939 года, отразивший в своих произведениях глубины армянской жизни, социальную борьбу и человеческие судьбы. Родился 15 октября 1914 года в селе Хндзорут (ныне в окрестностях Ванадзора), Казакский уезд, Елизаветпольская губерния, Кавказское наместничество, Российская империя. Окончил филологический факультет Ереванского государственного университета. Работал в редакциях ленинаканских газет «Маназавор» и «Банвор». Был ответственным секретарём Ленинаканского отделения Союза писателей Армении. Член КПСС с 1939 года.

Произведения Овсепяна включают романы, пьесы и рассказы, посвящённые жизни армянской деревни и города, войне, темам любви и морали. Среди значимых работ: «Вход» (1938, Ленинакан), роман «Сердце» (1940, Ереван; на русском — 1952; переиздания — 1947, 1957, 1974), «Любовь к жизни» (1946, Ленинакан), роман «Утро» (1955, Ереван), «Гукас Гукасян» (1955, Ереван), «Путь к бессмертию» (1962, Ереван), «Со спокойной совестью» (1967, Ереван), «Буря» (1970, Ереван). Ленинаканский театр ставил его пьесы «Гукас Гукасян», «Чрезвычайный уполномоченный», «Буря». В Гюмри установлена мемориальная доска на здании, где он жил в 1942–1953 годах. Наследие Андраника Овсепяна продолжает вдохновлять поколения армянской литературы, подчёркивая темы социальной справедливости и человеческих ценностей.

—

### English
Armenian Prose Writer, Playwright, Journalist

Andranik Rubenovich Hovsepyan (in his later years also signed under the literary pseudonym Andranik Sevada) passed away on October 30, 1968, in Leninakan (now Gyumri), Armenian SSR, USSR. An Armenian prose writer, playwright, and journalist, member of the USSR Writers’ Union since 1939, who reflected the depths of Armenian life, social struggles, and human destinies in his works. Born on October 15, 1914, in the village of Khndzorut (now in the vicinity of Vanadzor), Kazak Uyezd, Elizavetpol Governorate, Caucasus Viceroyalty, Russian Empire. Graduated from the Philological Faculty of Yerevan State University. Worked in the editorial offices of Leninakan newspapers *Manazavod* and *Banvor*. Served as the responsible secretary of the Leninakan branch of the Writers’ Union of Armenia. Member of the CPSU since 1939.

Hovsepyan’s works encompass novels, plays, and stories dedicated to Armenian rural and urban life, war, and themes of love and morality. Notable works include *Entrance* (1938, Leninakan), the novel *Heart* (1940, Yerevan; Russian edition 1952; reprints 1947, 1957, 1974), *Love of Life* (1946, Leninakan), the novel *Morning* (1955, Yerevan), *Gukas Gukasyan* (1955, Yerevan), *Path to Immortality* (1962, Yerevan), *With a Clear Conscience* (1967, Yerevan), *Storm* (1970, Yerevan). The Leninakan Theater staged his plays *Gukas Gukasyan*, *Extraordinary Plenipotentiary*, and *Storm*. A memorial plaque in his honor is installed in Gyumri on the building where he lived from 1942 to 1953. Andranik Hovsepyan’s legacy continues to inspire generations of Armenian literature, emphasizing themes of social justice and human values.

—