«Լալվարի Որսը» Պոեմի Հեղինակ՝ Հայ Գրականության Դասական

Վահան Աղաբեկի Միրաքյանը ծնվել է 1866 թվականի նոյեմբերի 6-ին Շուլավեր գյուղում (հետագայում՝ Շահումյան քաղաքատիպ ավան, Մառնեուլի շրջան, Վրացական ԽՍՀ), Թիֆլիսի գավառ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն։ Հայ բանաստեղծ, դրամատուրգ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից

«Լալվարի որսը» պոեմի հեղինակ, որը դարձել է հայ գրականության դասական՝ թարգմանվելով ռուսերեն (1942), պարսկերեն, հիմք դառնալով պիեսի, օպերայի և կինոնկարի։ Մահացել է 1942 թվականի մարտի 21-ին Թբիլիսիում՝ կյանքի 75-րդ տարում, թաղվել Երևանում։ 1873 թվականին սովորել է Սանահինի Սուրբ Աստվածածին վանքի դպրոցում, 1880-1886 թվականներին՝ արհեստավորաց դպրոցում, 1888 թվականին ավարտել է Գորիի ուսուցչական սեմինարիան։ 1889 թվականից ուսուցչություն է արել Շուլավերում, Ջալալօղլիում, Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, Նուխիում, Նոր Նախիջևանում, Թիֆլիսում։ 1924 թվականին փոխադրվել է Երևան, աշխատել Ձերժինսկու անվան դպրոցում որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ։ Առաջին բանաստեղծությունը՝ «Երեք վարդ», լույս է տեսել 1887 թվականին «Աղբյուր» ամսագրում (Թիֆլիս), «Լալվարի որսը» պոեմը առաջին անգամ տպագրվել է 1901 թվականին «Մուրճ» ամսագրում։ Գրել է նաև «Մանուշի հարսանիքը», «Նոր գյուղի շեմքին» (արժանացել գյուղատնտեսական գեղարվեստական գրականության մրցանակին), «Խոզարածի կինը» պիեսները, «Սև կաթը» պատմվածքը։ Հրատարակված գրքեր՝ «Առանց լարերի» (բանաստեղծություններ, 1897, Միր Կոնո ստորագրությամբ), «Լալվարի որսը» (1901, 1929, 1935, 1936, 1948, 1953, 1967), «Նոր գյուղի շեմքին» (1927), «Մանուշի հարսանիքը» (1927), «Խոզարածի կինը» (1928), «Սև կաթը» (1938), «Երկեր» (1980, հայ դասականների գրադարանում)։ Վահան Միրաքյանը հայ գրականության վարպետ էր, ով իր պոեմներով և պիեսներով արտահայտել է գյուղական կյանքի խորությունը, սիրո և բնության գեղեցկությունը՝ ոգեշնչելով սերունդներին հայկական գրականության դասականներով և մանկավարժական նվիրվածությամբ։

—

### Русский
Автор поэмы «Охота на Лалвар»: Армянский поэт, драматург

Ваган Агабекович Миракян родился 6 ноября 1866 года в селе Шулавери (позже посёлок городского типа Шаумян, Марнеульский район, Грузинская ССР), Тифлисский уезд, Кавказское наместничество, Российская империя. Армянский поэт, драматург, член Союза писателей СССР с 1934 года, автор поэмы «Охота на Лалвар», ставшей классикой армянской литературы, переведённой на русский (1942) и персидский языки, послужившей основой для пьесы, оперы и художественного фильма. Скончался 21 марта 1942 года в Тбилиси на 75-м году жизни, похоронен в Ереване. В 1873 году учился в школе монастыря Святой Богородицы в Санаине, в 1880–1886 годах — в ремесленном училище, в 1888 году окончил Горийскую учительскую семинарию. С 1889 года преподавал в Шулавери, Джалалоглы, Геваргиевской семинарии в Эчмиадзине, Нухе, Новом Нахичеване, Тифлисе. В 1924 году переехал в Ереван, работал учителем армянского языка и литературы в школе имени Дзержинского. Первое стихотворение «Три розы» опубликовано в 1887 году в журнале «Агбюур» (Тифлис), поэма «Охота на Лалвар» впервые напечатана в 1901 году в журнале «Мурч». Написал также пьесы «Свадьба Мануш», «На пороге новой деревни» (удостоена премии за сельскохозяйственную художественную литературу), «Жена свиновода», рассказ «Чёрное молоко». Опубликованные книги: «Без струн» (стихи, 1897, под псевдонимом Мир Коно), «Охота на Лалвар» (1901, 1929, 1935, 1936, 1948, 1953, 1967), «На пороге новой деревни» (1927), «Свадьба Мануш» (1927), «Жена свиновода» (1928), «Чёрное молоко» (1938), «Произведения» (1980, в библиотеке армянских классиков). Ваган Миракян — мастер армянской литературы, выразивший в поэмах и пьесах глубину сельской жизни, красоту любви и природы, вдохновляя поколения армянскими классическими произведениями и педагогической преданностью.

—

### English
Author of The Hunt for Lalvar: Armenian Poet, Playwright

Vahan Aghabekovich Mirakyan was born on November 6, 1866, in the village of Shulaver (later urban-type settlement Shaumyan, Marneuli District, Georgian SSR), Tiflis Governorate, Caucasian Viceroyalty, Russian Empire. Armenian poet, playwright, member of the USSR Writers’ Union since 1934, author of the poem *The Hunt for Lalvar*, which became a classic of Armenian literature, translated into Russian (1942) and Persian, serving as the basis for a play, opera, and feature film. Died on March 21, 1942, in Tbilisi at the age of 75, buried in Yerevan. In 1873, studied at the school of the Holy Mother of God Monastery in Sanahin; from 1880 to 1886 — at a crafts school; in 1888 graduated from Gori Teachers’ Seminary. From 1889 taught in Shulaver, Jalal-oghlu, Gevorgian Seminary in Etchmiadzin, Nukha, New Nakhichevan, Tiflis. In 1924 moved to Yerevan, worked as a teacher of Armenian language and literature at Dzerzhinsky School. His first poem, “Three Roses,” was published in 1887 in *Aghbyur* magazine (Tiflis); the poem *The Hunt for Lalvar* first appeared in 1901 in *Murch* magazine. Also wrote plays *Manush’s Wedding*, *On the Threshold of the New Village* (awarded a prize for agricultural artistic literature), *The Swineherd’s Wife*, and the story *Black Milk*. Published books: *Without Strings* (poems, 1897, under the pseudonym Mir Kono), *The Hunt for Lalvar* (1901, 1929, 1935, 1936, 1948, 1953, 1967), *On the Threshold of the New Village* (1927), *Manush’s Wedding* (1927), *The Swineherd’s Wife* (1928), *Black Milk* (1938), *Works* (1980, in the library of Armenian classics). Vahan Mirakyan was a master of Armenian literature, expressing the depth of rural life, the beauty of love and nature in his poems and plays, inspiring generations with Armenian classics and pedagogical dedication.

—