Հայ Թատրոնի Անմար Լույս  «Ուրախ Ճամփորդություն»-ի Հեղինակ

Լևոն Մութաֆյանը մահացել է 2015 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևանի «Աստորիա» հյուրանոցում՝ կյանքի 61-րդ տարում, թողնելով հետևում հայ թատրոնի անսպառ էներգիան՝ որպես Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ (2007), Հայաստանի գրողների միության անդամ, Հայկական հանրագիտարանի արվեստի խորհրդի անդամ, «Արտավազդ» ոսկե մեդալակիր (2015) և «Գրական վաստակի համար» մեդալակիր։

Ծնվել է 1954 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Նիժնի Տագիլում, ՌՍՖՍՀ։ Ավարտել է Կիրովականի դրամատիկական ստուդիան և Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը։ 

Աշխատել է Վանաձորի, Գյումրիի, Արտաշատի թատրոններում, Հայաստանի հեռուստատեսությունում, դասավանդել Վանաձորի, Գյումրիի, Երևանի բուհերում, նույնիսկ Ստամբուլի, Բեյրութի և Հալեպի համալսարաններում։ Գրել է «Ուրախ ճամփորդություն», «Աղավնին», «Օրորցային երկուսի համար» պիեսները, թարգմանել Չեխովի, Գարսիա Լորկայի, Բուլգակովի, Գորկու, Մյուսեի, Պուշկինայի գործերը։ Հեղինակել է 25 գիրք՝ նվիրված Հրաչյա Ղափլանյանին, Արմեն Խանդիկյանին, Պիտեր Բրուկին, Արման Վարդանյանին, Ռոզա Մխիթարյանին։ Եղել է «Շիրակ» հանդեսի խմբագրի տեղակալ, Գյումրիի դպրոցների տնօրեն, «Թատրոն Իքս» փառատոնի խորհրդի անդամ, Աղասի Այվազյանի անվան փառատոնի ժյուրիի նախագահ։ 

Լևոն Մութաֆյանը մնաց հայ թատրոնի անվերջանալի շարժիչը՝ Նիժնի Տագիլից մինչև Երևան, Վանաձորից մինչև Ստամբուլ՝ իր պիեսներով, թարգմանություններով, գրքերով և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին հայկական բեմի կախարդանքով և խոսքի ուժով։

—

### Русский
Неугасающий свет армянского театра

Левон Мутафян скончался 11 ноября 2015 года в ереванской гостинице «Астория» на 62-м году жизни, оставив неиссякаемую энергию армянского театра как заслуженный деятель искусств Армении (2007), член Союза писателей Армении, член художественного совета Армянской энциклопедии, обладатель золотой медали «Артавазд» (2015) и медали «За литературные заслуги». Родился 7 октября 1954 года в Нижнем Тагиле, РСФСР. Окончил драматическую студию в Кировакане и режиссёрский факультет Ереванского художественно-театрального института.

Работал в театрах Ванадзора, Гюмри, Арташата, на армянском телевидении, преподавал в вузах Ванадзора, Гюмри, Еревана, а также в университетах Стамбула, Бейрута и Алеппо. Написал пьесы «Весёлое путешествие», «Голубь», «Колыбельная для двоих», перевёл Чехова, Гарсиа Лорку, Булгакова, Горького, Мюссе, Пушкину. Автор 25 книг о Храчья Капланяне, Армене Хандикяне, Питере Бруке, Армане Варданяне, Розе Мхитарян. Был зам. главного редактора журнала «Ширак», директором школ Гюмри, членом совета фестиваля «Театр Икс», председателем жюри фестиваля им. Агася Айвазяна.

Левон Мутафян остался неиссякаемым двигателем армянского театра — от Нижнего Тагила до Еревана, от Ванадзора до Стамбула — своими пьесами, переводами, книгами и безграничной преданностью, вдохновляя поколения магией армянской сцены и силой слова.

—

### English
Undying Light of Armenian Theatre

Levon Mutafyan passed away on November 11, 2015, in Yerevan’s Astoria Hotel at the age of 61, leaving behind the inexhaustible energy of Armenian theatre as Honored Artist of Armenia (2007), member of the Writers’ Union of Armenia, member of the Armenian Encyclopedia’s arts council, recipient of the golden “Artavazd” medal (2015) and “For Literary Merit” medal. Born on October 7, 1954, in Nizhny Tagil, RSFSR. Graduated from the Kirovakan drama studio and the directing faculty of Yerevan State Institute of Theatre and Cinema.

Worked in Vanadzor, Gyumri, and Artashat theatres, Armenian television, taught at universities in Vanadzor, Gyumri, Yerevan, and even Istanbul, Beirut, and Aleppo. Wrote plays *Merry Journey*, *The Dove*, *Lullaby for Two*, translated Chekhov, García Lorca, Bulgakov, Gorky, Musset, Pushkina. Author of 25 books dedicated to Hrachya Ghaplanyan, Armen Khandikyan, Peter Brook, Arman Vardanyan, Roza Mkhitaryan. Served as deputy editor of *Shirak* journal, school director in Gyumri, member of “Theatre X” festival council, chairman of the Aghasi Ayvazyan Theatre Festival jury.

Levon Mutafyan remained the relentless engine of Armenian theatre — from Nizhny Tagil to Yerevan, from Vanadzor to Istanbul — with his plays, translations, books, and boundless devotion, inspiring generations with the magic of the Armenian stage and the power of the word.

—