Հայ Գրական Բանավեճերի Պատմաբան

Դավիթ Վլադիմիրի Պետրոսյանը ծնվել է 1957 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Իջևանում՝ հայ բանաստեղծ, գրականագետ, մամուլի պատմաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (2007), պրոֆեսոր (2011), ով իր կյանքը նվիրել է հայ գրականության և մամուլի պատմության խորքերի ուսումնասիրությանը՝

դառնալով ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի մամուլի տեսության և պատմության ամբիոնի վարիչ (2007–ից), «Գրական բանավեճերը XX դարասկզբի հայ մամուլում» (2007) մենագրության, «Մեր բախտը՝ մեր նժարին» (1989), «Հավատի պտուղ» (1992), «Ուրիշ անունս» (2001) բանաստեղծական ժողովածուների հեղինակ։ 

1975 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել Իջևանի դպրոցը, 1980 թվականին՝ ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետը։ 1981–1993 թվականներին աշխատել ԵՊՀ հրատարակչությունում, 2000 թվականից՝ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում՝ դասախոսից մինչև ամբիոնի վարիչ։ 1988 թվականին պաշտպանել թեկնածուականը՝ «Խորհրդահայ պոեզիան 1950-ական թվականներին» թեմայով, 2007 թվականին՝ դոկտորականը։ Հեղինակել է «Պատում, մեդիատեքստ, հակառակ հեռանկար» (2017), «Причуды инверсии» (2017, ռուսերեն), «Մեդիատեքստ. ժամանակների երկխոսությունը» (2022) մենագրությունները, ավելի քան 80 գիտական հոդվածներ։ 

Դավիթ Պետրոսյանը մնաց Իջևանից Երևան տանող գրականագիտական կամուրջը՝ իր մենագրություններով, բանաստեղծություններով և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին հայ գրականության և մամուլի խորքերով։

### Русский
Историк литературных споров армян

Давид Владимирович Петросян родился 10 декабря 1957 года в Иджеване — армянский поэт, литературовед, историк прессы, доктор филологических наук (2007), профессор (2011), посвятивший жизнь изучению глубин армянской литературы и истории прессы, став заведующим кафедрой теории и истории прессы факультета журналистики ЕГУ (с 2007), автором монографии «Литературные споры в армянской прессе начала XX века» (2007), поэтических сборников «Наша судьба — в наших весах» (1989), «Плод веры» (1992), «Другое моё имя» (2001).

В 1975 году с золотой медалью окончил иджеванскую школу, в 1980 — филологический факультет ЕГУ. В 1981–1993 работал в издательстве ЕГУ, с 2000 — на факультете журналистики — от преподавателя до заведующего кафедрой. В 1988 защитил кандидатскую диссертацию «Советская армянская поэзия 1950-х годов», в 2007 — докторскую. Автор монографий «Повествование, медиатекст, обратная перспектива» (2017), «Причуды инверсии» (2017, на русском), «Медиатекст. Диалог времён» (2022), более 80 научных статей.

Давид Петросян остался литературоведческим мостом от Иджевана до Еревана — своими монографиями, стихами и безграничной преданностью, вдохновляя поколения глубинами армянской литературы и прессы.



### English
Historian of Armenian Literary Debates

David Vladimiri Petrosyan was born on December 10, 1957, in Ijevan — Armenian poet, literary scholar, press historian, Doctor of Philology (2007), professor (2011), who devoted his life to studying the depths of Armenian literature and press history, becoming head of the Department of Press Theory and History at YSU Faculty of Journalism (since 2007), author of the monograph *Literary Debates in Early 20th-Century Armenian Press* (2007), poetry collections *Our Fate Is in Our Scales* (1989), *Fruit of Faith* (1992), *My Other Name* (2001).

In 1975 graduated from Ijevan school with a gold medal, in 1980 — philology faculty of YSU. In 1981–1993 worked at YSU publishing house, since 2000 — at the Faculty of Journalism — from lecturer to department head. Defended candidate dissertation in 1988 on “Soviet Armenian Poetry of the 1950s”, doctoral in 2007. Author of monographs *Narrative, Media Text, Reverse Perspective* (2017), *Whims of Inversion* (2017, Russian), *Media Text: Dialogue of Times* (2022), over 80 scientific articles.

David Petrosyan remained the literary bridge from Ijevan to Yerevan — with his monographs, poems, and boundless dedication, inspiring generations with the depths of Armenian literature and press.