Հայկական ոգով Ջազային Լեգենդ

Լևոն Սարկիսի Օգանեզովը մահացել է 2025 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Նյու Յորքում՝ կյանքի 85-րդ տարում, երկարատև հիվանդությունից հետո, թողնելով հետևում ռուսական էստրադայի և ջազի անմար ժառանգությունը՝

որպես Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ, դասական պիանիստ, ակկոմպանիատոր, ով իր կյանքը նվիրել է բեմին՝ աշխատելով Կլավդիա Շուլժենկոյի, Վալենտինա Տոլկունովայի, Անդրեյ Միրոնովի, Լարիսա Գոլուբկինայի, Մաքսիմ Գալկինի, Վլադիմիր Վինոկուրի, Իոսիֆ Կոբզոնի հետ, ղեկավարելով նրանց նվագախմբերը, խաղալով «Հրաժեշտ, կոնֆերանսյե» ներկայացման մեջ և ստեղծելով հարյուրավոր ռոմանսների, ջազային նոմերների ծրագրեր։ Ծնվել է 1940 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Մոսկվայի Պերովո թաղամասում՝ կոշկակար Սարկիսի և տնային տնտեսուհի մոր ընտանիքում՝ վեց երեխաների մեջ։ 

Չորս տարեկանից զբաղվել է երաժշտությամբ, 10 տարի սովորել Մոսկվայի Չայկովսկու անվան կոնսերվատորիայի կենտրոնական երաժշտական դպրոցում, ավարտել Մոսկվայի կոնսերվատորիան դասական պիանիստի որակավորմամբ և վերջին կուրսում արդեն աշխատել Մոսկոնցերտում որպես դժուրային կոնցերտմայստեր։ 18 տարեկանում փոխարինել է հիվանդ Նաում Վալտերին՝ ակկոմպանելով տենոր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչին Միությունների տան սյունազարդ դահլիճում։ Հաղթել է մի քանի դաշնամուրային մրցույթներում։ Հյուրախաղերով ելույթ է ունեցել ցիգանական կոլեկտիվների հետ, աշխատել «Ռոմեն» թատրոնում։ 1970 թվականին Նիկոլայ Նիկիտսկու հետ պատրաստել է ռոմանսների մեծ ծրագիր՝ բացելով Էստրադայի թատրոնի սեզոնը։ Համագործակցել է Իգոր Բուտմանի հետ ջազային նոմերներում։ 2003 թվականին Ալեքսանդրա Գրիշկինայի հետ պատրաստել է հին ռուսական քաղաքային և ցիգանական ռոմանսների ցիկլ և Ռոսինիի արիաների ծրագիր։ 

Լևոն Օգանեզովը մնաց Մոսկվայի Պերովոյից Նյու Յորք տանող երաժշտական կամուրջը՝ իր պիանոյով, ջազով և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին հայկական արյան ջերմությամբ և էստրադայի գեղեցկությամբ։



### Русский
Джазовая легенда с армянской душой

Левон Саркисович Оганезов скончался 13 декабря 2025 года в Нью-Йорке на 85-м году жизни после продолжительной болезни, оставив немеркнущее наследие российской эстрады и джаза как народный артист России, классический пианист, аккомпаниатор, работавший с Клавдией Шульженко, Олегом Анофриевым, Валентиной Толкуновой, Андреем Мироновым, Ларисой Голубкиной, Максимом Галкиным, Владимиром Винокуром (пять лет партнёрство), Иосифом Кобзоном (руководил оркестром), игравший в спектакле «Прощай, конферансье» в Театре сатиры. Родился 25 декабря 1940 года в московском районе Перово в семье мастера-обувщика Саркиса и домохозяйки, воспитывавшей шестерых детей.

С четырёх лет занимался музыкой, 10 лет учился в Центральной музыкальной школе при Московской консерватории им. Чайковского, окончил консерваторию как классический пианист и на последнем курсе уже работал дежурным концертмейстером в Москонцерте. В 18 лет заменил заболевшего Наума Вальтера на концерте в Колонном зале Дома Союзов, аккомпанируя тенору Михаилу Александровичу. Побеждал на нескольких фортепианных конкурсах. Гастролировал с цыганскими коллективами, работал в театре «Ромэн». В 1970 году с Николаем Никитским подготовил большую программу романсов, открывшую сезон в Театре эстрады. Сотрудничал с Игорем Бутманом в джазовых номерах. В 2003 году с Александрой Гришкиной подготовил цикл старинных русских городских и цыганских романсов и программу из арий Россини.

Левон Оганезов остался музыкальным мостом от Перова до Нью-Йорка — своим пианино, джазом и безграничной преданностью, вдохновляя поколения теплом армянской крови и красотой эстрады.



### English
Jazz Legend with Armenian Soul

Levon Sarkisovich Oganesov passed away on December 13, 2025, in New York at the age of 85 after a prolonged illness, leaving an undying legacy of Russian variety and jazz as People’s Artist of Russia, classical pianist, accompanist who worked with Klavdiya Shulzhenko, Oleg Anofriyev, Valentina Tolkunova, Andrei Mironov, Larisa Golubkina, Maxim Galkin, Vladimir Vinokur (five years of partnership), Joseph Kobzon (led the orchestra), performed in the play *Farewell, Conférencier* at the Satire Theater. Born on December 25, 1940, in Moscow’s Perovo district to shoemaker Sarkis and housewife raising six children.

From age four engaged in music, studied 10 years at the Central Music School at Tchaikovsky Moscow Conservatory, graduated as classical pianist and on the last course worked as duty concertmaster at Mosconcert. At 18 replaced ill Naum Walter at a concert in the Column Hall of the House of Unions, accompanying tenor Mikhail Alexandrovich. Won several piano competitions. Toured with Gypsy ensembles, worked at Romen Theater. In 1970 with Nikolai Nikitsky prepared a large romance program opening the season at the Variety Theater. Collaborated with Igor Butman in jazz numbers. In 2003 with Alexandra Grishkina prepared a cycle of old Russian urban and Gypsy romances and a program of Rossini arias.

Levon Oganesov remained the musical bridge from Perovo to New York — with his piano, jazz, and boundless dedication, inspiring generations with the warmth of Armenian blood and the beauty of variety art.