Էրեբունիի Պեղումների Ղեկավար  Թամանյանի Աշակերտ և Հուշարձանների Պահապան 

Կոստանդին Լևոնի Հովհաննիսյանը ծնվել է 1911 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Թիֆլիսում՝ հայ ճարտարապետ, ճարտարապետության դոկտոր

ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961), ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968), Էրեբունիի հնագիտական արշավախմբի ղեկավար (1950–1972), ով իր կյանքը նվիրել է հայկական ճարտարապետական ժառանգության պահպանմանը և ուսումնասիրությանը՝ դառնալով Ալեքսանդր Թամանյանի և Նիկողայոս Բունիաթյանի աշակերտ, Էրեբունի ամրոցի պեղումների ղեկավար, «Էրեբունի» (1968), «Էրեբունիի որմնանկարները» (1973), «Ճարտարապետական հուշարձանների վերանորոգումը Սովետական Հայաստանում» (1978) գրքերի հեղինակ։ Մահացել է 1984 թվականի հունիսի 4-ին Երևանում՝ կյանքի 73-րդ տարում։ 

1932 թվականին ավարտել Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, աշխատել Թամանյանի (1933–1934) և Բունիաթյանի (1934–1941) արվեստանոցներում։ 1932–1937 թվականներին եղել Հայաստանի ճարտարապետների միության կազմակերպչական կոմիտեի պատասխանատու քարտուղար։ 1952–1979 թվականներին՝ ճարտարապետական հուշարձանների պահպանության վարչության պետ, 1955–1971 թվականներին դասավանդել Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ Սրտաբան Լևոն Հովհաննիսյանի որդին է, Հայաստանի առաջին կին ճարտարապետ Աննա Տեր-Ավետիքյանի ամուսինը։ 

Կոստանդին Հովհաննիսյանը մնաց Թիֆլիսից Երևան տանող ճարտարապետական ժառանգության կամուրջը՝ իր պեղումներով, գրքերով և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին Էրեբունիի խորքերով և հայկական ճարտարապետության գեղեցկությամբ։



### Русский
Архитектор возрождения Эребуни

Константин Левонович Ованесян родился 19 декабря 1911 года в Тифлисе — армянский архитектор, доктор архитектуры, заслуженный деятель искусств АрмССР (1961), заслуженный архитектор АрмССР (1968), руководитель археологических экспедиций в Эребуни (1950–1972), посвятивший жизнь сохранению и изучению армянского архитектурного наследия, ученик Александра Таманяна (1933–1934) и Николая Буниатяна (1934–1941), автор книг «Эребуни» (1968), «Фрески Эребуни» (1973), «Реставрация архитектурных памятников в Советской Армении» (1978). Умер 4 июня 1984 года в Ереване на 73-м году жизни.

В 1932 окончил Ереванский политехнический институт, работал в мастерских Таманяна и Буниатяна. В 1932–1937 — ответственный секретарь оргкомитета Союза архитекторов Армении. В 1952–1979 — начальник управления охраны архитектурных памятников, в 1955–1971 преподавал в Ереванском политехническом институте. Сын кардиолога Левона Ованесяна, муж первой женщины-архитектора Армении Анны Тер-Аветикян.

Константин Ованесян остался мостом архитектурного наследия от Тифлиса до Еревана — своими раскопками, книгами и безграничной преданностью, вдохновляя поколения глубинами Эребуни и красотой армянской архитектуры.



### English
Architect of Erebuni’s Revival

Konstantin Levoni Hovhannisyan was born on December 19, 1911, in Tiflis — Armenian architect, Doctor of Architecture, Honored Artist of the Armenian SSR (1961), Honored Architect of the Armenian SSR (1968), leader of archaeological expeditions in Erebuni (1950–1972), who devoted his life to the preservation and study of Armenian architectural heritage, pupil of Alexander Tamanyan (1933–1934) and Nikolay Buniatyan (1934–1941), author of *Erebuni* (1968), *Frescoes of Erebuni* (1973), *Restoration of Architectural Monuments in Soviet Armenia* (1978). Died on June 4, 1984, in Yerevan at the age of 72.

In 1932 graduated from Yerevan Polytechnic Institute, worked in Tamanyan’s and Buniatyan’s workshops. In 1932–1937 — responsible secretary of the organizing committee of the Union of Architects of Armenia. In 1952–1979 — head of the department for protection of architectural monuments, in 1955–1971 taught at Yerevan Polytechnic Institute. Son of cardiologist Levon Hovhannisyan, husband of Armenia’s first female architect Anna Ter-Avetikyan.

Konstantin Hovhannisyan remained the bridge of architectural heritage from Tiflis to Yerevan — with his excavations, books, and boundless dedication, inspiring generations with the depths of Erebuni and the beauty of Armenian architecture.