1798 թ-ին նա անձամբ ծանոթացել է Նապոլեոն Բոնապարտի հետ և նրա հրավերով բնակություն հաստատել Ֆրանսիայում

1837  թվականի դեկտեմբերի 5-ին Թիֆլիսում մահացել է լեզվաբան Շաան Ջրպետյանը՝( Շան Հակոբ Սարգիս)։

1798  նշանակվել է  աշխատելու Փարիզի  Թագավորական գրադարանում:  Նույն թվականին նա հիմնադրել է Փարիզի Ecole Supérieure de l’Orientales հայոց լեզվի ամբիոնը և այնտեղ հայերեն դասավանդել 1799-1801 թվականներին, իսկ վերջապես սկսել է դասավանդել հայոց լեզու և հայագիտական առարկաներ 1811-1826 թվականներին հայկական դպրոցում։ հիմնադրել է, որտեղ Հայագիտության մեջ առաջին քայլերն արել են ապագա ականավոր հայագետները։
Չնայած Շահան Ջրպետյանի լեզվաբանական հայացքները մեծ մասամբ սխալ են, ստուգաբանությունները հիմնված են պատահական նմանությունների վրա և առանձին գիտական արժեք չեն ներկայացնում, այնուամենայնիվ, նա որոշակի դրական դեր է խաղացել Եվրոպայում հայոց լեզվի ուսումնասիրության և հայագիտության դասավանդման գործում՝ որպես առանձին առարկա։ գիտական առարկան բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում, նրա շնորհիվ Ֆրանսիան տրամադրեց կառավարության աջակցությունը։

5 декабря 1837 года в Тбилиси скончался лингвист Шаан Джрпетян (Шан Акоп Саргис).- В 1798 году он завязал личное знакомство с Наполеоном Бонапартом и по его приглашению поселился во Франции  получив назначение на работу в королевскую библиотеку Парижа.  В том же году он основал кафедру армянского языка в Высшей школе живых восточных языков в Париже и преподавал там армянский язык в 1799-1801 годах и, наконец, начал преподавать армянский язык и арменологические предметы в 1811-1826 годах в основанной им армянской школе, где первые шаги в арменоведении сделали будущие видные арменоведы.
Хотя лингвистические взгляды Шаана Джрпетяна во многом ошибочны, этимологии основаны на случайных сходствах и не представляют отдельной научной ценности, тем не менее он сыграл определенную положительную роль в изучении армянского языка в Европе и преподавании арменоведения как отдельного научного предмета в высших учебных заведениях чему благодаря ему Франция оказала государственное содействие.

On December 5, 1837, linguist Shaan Jrpetyan (Shan Hakob Sargis) died in Tbilisi. – In 1798, he made personal acquaintance with Napoleon Bonaparte and, at his invitation, settled in France, receiving an appointment to work in the royal library of Paris. In the same year, he founded the department of Armenian language at the Higher School of Living Oriental Languages in Paris and taught Armenian there in 1799-1801 and, finally, began teaching Armenian language and Armenological subjects in 1811-1826 at the Armenian school he founded, where the first steps in Armenology were taken by future prominent Armenologists.  Although Shahan Jrpetyan’s linguistic views are largely erroneous, his etymologies are based on random similarities and do not represent any separate scientific value, he nevertheless played a certain positive role in the study of the Armenian language in Europe and the teaching of Armenology as a separate scientific subject in higher education institutions, thanks to which France provided state assistance.

Le 5 décembre 1837, le linguiste Shaan Jrpetyan (Shan Hakob Sargis) décède à Tbilissi. En 1798, il fait la connaissance personnelle de Napoléon Bonaparte et, à son invitation, s’installe en France et est affecté à la bibliothèque royale. Paris.   La même année, il fonde la chaire de langue arménienne à l’Ecole Supérieure de l’Orientales de Paris et y enseigne l’arménien de 1799 à 1801, et commence finalement à enseigner la langue arménienne et les matières arménologiques en 1811-1826 à l’école arménienne. il a fondé, où les premiers pas dans les études arméniennes ont été faits par de futurs arménologues éminents.
Bien que les vues linguistiques de Shahan Jrpetyan soient largement erronées, les étymologies sont basées sur des similitudes aléatoires et ne représentent pas une valeur scientifique distincte. Néanmoins, il a joué un certain rôle positif dans l’étude de la langue arménienne en Europe et dans l’enseignement des études arméniennes en tant que discipline distincte. matière scientifique dans les établissements d’enseignement supérieur, grâce à lui la France a apporté une aide gouvernementale.